BHUTAN - Groepsreis - 16 dagen

India heeft een oppervlakte van 3.287.590 km² (bijna 80 maal Nederland, 107 maal België) en telt ruim 1 miljard inwoners. Ongeveer een zesde van de wereldbevolking woont in India, een derde van hen is jonger dan 15 jaar. De explosieve bevolkingsgroei is zorgwekkend. Ieder jaar komen er bijna net zoveel Indiërs bij als de hele Nederlandse bevolking. Een van de oorzaken voor de aanhoudende hoge bevolkingsgroei is het dalende sterftecijfer. Een daling die plaats vindt door een betere bestrijding van ziekte en hongersnoden. De traditie dat de kinderen, bij gebrek aan oudedagsvoorzieningen, later voor de ouders zorgen, is eveneens een oorzaak voor de hoge bevolkingsgroei. Armoede en gebrek aan scholing houden dit oude patroon in stand, vooral op het platteland waar nog steeds driekwart van de bevolking leeft. De enorme bevolkingsgroei legt een enorm beslag op de sociale ontwikkelingen. Ieder jaar moeten er voor bijna 15 miljoen mensen extra voorzieningen getroffen worden op gebied van gezondheidszorg en onderwijs. Ongeveer 75 procent van de mannelijke bevolking en 55 procent van de vrouwelijke bevolking kan lezen en schrijven. Op het platteland komt nog steeds veel meer analfabetisme voor dan in de stedelijke gebieden. Ook de regionale verschillen zijn groot. In Bihar is bijna de helft van de bevolking analfabeet, in de zuidelijke staten daarentegen is het alfabetiseringspercentage hoog. De Indiase regering hecht veel belang aan de verbetering van de onderwijsvoorzieningen en wel om praktische redenen. Onderzoek heeft aangetoond dat de productiviteit van boeren die vier jaar basisonderwijs hebben gehad met gemiddeld 8,5 procent toeneemt.

India hoort tot de snelst groeiende economieën ter wereld. Door deze groei nemen de goederenproductie en handel toe en komen er vooral in de steden banen bij. Banen die meer betalen dan mensen op het platteland kunnen verdienen. Bovendien neemt de werkgelegenheid op het platteland door de modernisering van de landbouw af. Steeds meer werkelozen en mensen die hopen op een beter betaalde baan vertrekken naar de stad. Als gevolg hiervan barsten steeds meer steden uit hun voegen en ontstaan immense sloppenwijken waar mensen onder erbarmelijke omstandigheden moeten leven. De toch al grote tegenstelling in de Indiase samenleving (o.a. door het kastenstelsel) worden alleen maar groter door onder andere de opkomst van de middenklasse. Terwijl de rijken computers en mobiele telefoons bezitten, hebben veel armen niet eens schoon water en geen toegang tot het onderwijs.

De positie van de vrouw is, in onze ogen, zeer ondergeschikt aan die van de man. Als kind is een Indiase vrouw afhankelijk van haar vader, als echtgenote van haar man, als weduwe van haar zoon. Echtparen hopen op een kind, maar eigenlijk op een jongen. India is een van de weinige landen waar meer mannen dan vrouwen leven. Het gebruik van de seksbepalende technologie en abortus van meisjesfoetussen is sinds de jaren negentig verboden, maar neemt in praktijk nog steeds toe. Een jongen betekent immers een versterking van de familie. Zijn vrouw komt later bij hem wonen en brengt een bruidsschat mee. Het krijgen van een dochter betekent later een bruidsschat betalen en meestal financiële zorgen. De bruidsschat kent nog een andere problematiek. Schoonfamilies kunnen ontevreden zijn over de hoogte van de bruidschat. De bruid wordt niet zelden het slachtoffer van een zogenaamd huiselijk ongeluk. Toch klopt dat beeld van onderdrukte vrouw niet helmaal. India heeft een sterke feministische beweging en sommige vrouwen bereiken goede posities in de maatschappij, tot aan president toe.

De bevolking van India bestaat uit heel veel verschillende bevolkingsgroepen. De mensen in het noorden zijn over het algemeen lang en slank en hebben een lichtere huidskleur; terwijl mensen in het zuiden doorgaans een donkerder huidskleur hebben en wat zwaarder gebouwd zijn. In het noordoosten zien we mongoloïde stammen die verwantschap hebben met de Chinezen. In Dharamsala wonen veel Tibetaanse bannelingen onder wie de geestelijke leider van Tibet, de Dalai Lama. Door de woestijn van Rajasthan trekken nog steeds nomadenstammen zoals de Rabari. De vrouwen van deze stam hebben felgekleurde, vaak rode, kleding aan en dragen sieraden om de hals, armen en benen die hun familiekapitaal vormen. Rajasthaanse mannen dragen grote tulbanden, oorbellen en hebben indrukwekkende snorren, terwijl de vrouwen zich tooien in kleurige sari's met veel zilveren sieraden. In Haryane en Punjab wonen de sikhs. Het sikhisme schrijft mannen voor dat ze hun haren niet mogen knippen. Ongeveer 70 miljoen Indiërs leven nog steeds in stamverband. Al deze groepen samen worden Adivasi’s (oorspronkelijke bewoners) genoemd. In het huidige India leven meer dan 500 stammen die meer dan 40 talen spreken en hun oude gewoonten en religieuze gebruiken in ere houden. De meeste stammen leven in de ontoegankelijke dichtbeboste gebieden van India, zoals in Zuid-Bihar, West-Orissa, gedeelten van Madhya Pradesh, de Andaman-eilanden en de deelstaten in het noordoosten.
 

India heeft een oppervlakte van 3.287.590 km² (bijna 80 maal Nederland, 107 maal België) en telt ruim 1 miljard inwoners. Ongeveer een zesde van de wereldbevolking woont in India, een derde van hen is jonger dan 15 jaar. De explosieve bevolkingsgroei is zorgwekkend. Ieder jaar komen er bijna net zoveel Indiërs bij als de hele Nederlandse bevolking. Een van de oorzaken voor de aanhoudende hoge bevolkingsgroei is het dalende sterftecijfer. Een daling die plaats vindt door een betere bestrijding van ziekte en hongersnoden. De traditie dat de kinderen, bij gebrek aan oudedagsvoorzieningen, later voor de ouders zorgen, is eveneens een oorzaak voor de hoge bevolkingsgroei. Armoede en gebrek aan scholing houden dit oude patroon in stand, vooral op het platteland waar nog steeds driekwart van de bevolking leeft. De enorme bevolkingsgroei legt een enorm beslag op de sociale ontwikkelingen. Ieder jaar moeten er voor bijna 15 miljoen mensen extra voorzieningen getroffen worden op gebied van gezondheidszorg en onderwijs. Ongeveer 75 procent van de mannelijke bevolking en 55 procent van de vrouwelijke bevolking kan lezen en schrijven. Op het platteland komt nog steeds veel meer analfabetisme voor dan in de stedelijke gebieden. Ook de regionale verschillen zijn groot. In Bihar is bijna de helft van de bevolking analfabeet, in de zuidelijke staten daarentegen is het alfabetiseringspercentage hoog. De Indiase regering hecht veel belang aan de verbetering van de onderwijsvoorzieningen en wel om praktische redenen. Onderzoek heeft aangetoond dat de productiviteit van boeren die vier jaar basisonderwijs hebben gehad met gemiddeld 8,5 procent toeneemt.

India hoort tot de snelst groeiende economieën ter wereld. Door deze groei nemen de goederenproductie en handel toe en komen er vooral in de steden banen bij. Banen die meer betalen dan mensen op het platteland kunnen verdienen. Bovendien neemt de werkgelegenheid op het platteland door de modernisering van de landbouw af. Steeds meer werkelozen en mensen die hopen op een beter betaalde baan vertrekken naar de stad. Als gevolg hiervan barsten steeds meer steden uit hun voegen en ontstaan immense sloppenwijken waar mensen onder erbarmelijke omstandigheden moeten leven. De toch al grote tegenstelling in de Indiase samenleving (o.a. door het kastenstelsel) worden alleen maar groter door onder andere de opkomst van de middenklasse. Terwijl de rijken computers en mobiele telefoons bezitten, hebben veel armen niet eens schoon water en geen toegang tot het onderwijs.

De positie van de vrouw is, in onze ogen, zeer ondergeschikt aan die van de man. Als kind is een Indiase vrouw afhankelijk van haar vader, als echtgenote van haar man, als weduwe van haar zoon. Echtparen hopen op een kind, maar eigenlijk op een jongen. India is een van de weinige landen waar meer mannen dan vrouwen leven. Het gebruik van de seksbepalende technologie en abortus van meisjesfoetussen is sinds de jaren negentig verboden, maar neemt in praktijk nog steeds toe. Een jongen betekent immers een versterking van de familie. Zijn vrouw komt later bij hem wonen en brengt een bruidsschat mee. Het krijgen van een dochter betekent later een bruidsschat betalen en meestal financiële zorgen. De bruidsschat kent nog een andere problematiek. Schoonfamilies kunnen ontevreden zijn over de hoogte van de bruidschat. De bruid wordt niet zelden het slachtoffer van een zogenaamd huiselijk ongeluk. Toch klopt dat beeld van onderdrukte vrouw niet helmaal. India heeft een sterke feministische beweging en sommige vrouwen bereiken goede posities in de maatschappij, tot aan president toe.

De bevolking van India bestaat uit heel veel verschillende bevolkingsgroepen. De mensen in het noorden zijn over het algemeen lang en slank en hebben een lichtere huidskleur; terwijl mensen in het zuiden doorgaans een donkerder huidskleur hebben en wat zwaarder gebouwd zijn. In het noordoosten zien we mongoloïde stammen die verwantschap hebben met de Chinezen. In Dharamsala wonen veel Tibetaanse bannelingen onder wie de geestelijke leider van Tibet, de Dalai Lama. Door de woestijn van Rajasthan trekken nog steeds nomadenstammen zoals de Rabari. De vrouwen van deze stam hebben felgekleurde, vaak rode, kleding aan en dragen sieraden om de hals, armen en benen die hun familiekapitaal vormen. Rajasthaanse mannen dragen grote tulbanden, oorbellen en hebben indrukwekkende snorren, terwijl de vrouwen zich tooien in kleurige sari's met veel zilveren sieraden. In Haryane en Punjab wonen de sikhs. Het sikhisme schrijft mannen voor dat ze hun haren niet mogen knippen. Ongeveer 70 miljoen Indiërs leven nog steeds in stamverband. Al deze groepen samen worden Adivasi’s (oorspronkelijke bewoners) genoemd. In het huidige India leven meer dan 500 stammen die meer dan 40 talen spreken en hun oude gewoonten en religieuze gebruiken in ere houden. De meeste stammen leven in de ontoegankelijke dichtbeboste gebieden van India, zoals in Zuid-Bihar, West-Orissa, gedeelten van Madhya Pradesh, de Andaman-eilanden en de deelstaten in het noordoosten.
 

Luchtpost van India naar de Benelux doet er ongeveer tien tot veertien dagen over.

De plaatselijke telefoonkantoren aangegeven met het gele bord PCO-STD-ISD zijn de beste gelegenheid om naar het buitenland te bellen. Je draait zelf het nummer. De meeste hebben een digitaal apparaat dat precies aangeeft waarheen is gebeld, hoe lang en wat het kost. Er kan niet mee gesjoemeld worden. Wachttijden zoals die gewoon zijn bij de telefoon- en telegraafkantoren zijn hier aanzienlijk korter. In hotels worden aanzienlijk hogere bedragen gerekend en vaak loopt de telefoonverbinding via een telefoniste, zodat het lang kan duren voor je verbinding hebt. Het landennummer voor India is 0091, voor Nederland 0031 en voor België 0032. In India kan met gsm gebeld worden, dat betekent echter niet dat je overal en altijd dekking hebt. In de afgelegen (berg)gebieden zoals in Ladakh zal dat zeker niet het geval zijn. Informeer daarom voor vertrek bij je provider naar de mogelijkheden en kosten.

In grote steden en plaatsen waar toeristen komen zijn internetcafés.

De eetgewoontes in India verschillen radicaal van die in Europa en de overgang kan soms een probleem zijn. Veel Indiërs eten zittend op de grond met hun rechterhand van een metalen bord. Ze wassen vooraf hun handen en gezicht. Ontbijten vóór het tandenpoetsen, of zelfs thee of koffie drinken, vinden ze vies. Veel mensen in India zijn uit religieuze of morele overwegingen strikt vegetarisch en ook eieren vallen buiten hun dieet. Vegetariërs hebben het eenvoudig in India. Van oorsprong waren zowel de boeddhisten als de hindoes vegetariër. Alleen vis behoorde al langer tot het menu. De Moghuls en de Europeanen moesten er aan te pas komen om vlees tot een integraal onderdeel te maken van de Indiase maaltijd. Nog altijd is een groot deel van de bevolking strikt vegetarisch. De hoeveelheid vlees die wel in rijst en curries wordt verwerkt, is miniem vergeleken met datgene wat de Europeanen gewend zijn. Van de vleesgerechten zijn de tandoori's en de tikka's aan te raden.

Cornflakes, toast, jam, boter en op tal van manieren bereide eieren behoren tot het standaardontbijt van hotels en restaurants. Indiërs ontbijten vaak met idli's (rijstcakes), dosa's (pannenkoekjes), puri badji (gefrituurd brood met groente) of Indiase broodsoorten en curd (yoghurt).
In India wordt 's middags en 's avonds warm gegeten. De regionale verschillen zijn groot, maar in alle grote steden kun je naar restaurants die gespecialiseerd zijn in een bepaalde streekkeuken. Overigens zijn die verschillen in het begin voor het westerse palet minimaal, omdat al het eten zo anders is. De maaltijd bestaat in India uit rijst en of broodsoorten met curries en dal. Currie is de verzamelnaam voor alle groente-, vis- en vleesgerechten die worden bereid met specerijenmengsels. Dal is de verzamelnaam van gerechten die gemaakt zijn van linzen en vormen een belangrijke eiwitbron. Naast Indiaas eten kan in grote steden ook vaak Chinees en westers gegeten worden, al zijn de pogingen om Europees eten te bereiden vaak belabberd. Een reden waarom toeristen slecht tegen het eten kunnen, is omdat ze naar verhouding teveel van de curries opscheppen en te weinig brood of rijst. Curries zijn vaak vet en scherp en dienen in kleine hoeveelheden te worden gegeten als smaakmaker bij de koolhydraten.

Buiten de maaltijden om zijn er natuurlijk snacks. Indiërs knabbelen vaak gepofte rijst, gedroogde kikkererwten of pinda's. Belpuri is een geliefde snack van mensen in Mumbai en omgeving. Het is gemaakt van linzen, knapperige vermicelli, tomaat, ui en verse koriander. Voor een paar rupee heb je een kleine schotel. Daarnaast zijn er tal van gefrituurde snacks, die vrijwel altijd vegetarisch zijn. Alleen in de duurdere restaurants worden deze tussendoortjes ook met een inhoud van vlees geserveerd. Enkele namen waaronder deze snacks worden aangeboden zijn: pakora's, gefrituurde balletjes, waarvoor aardappelpuree als bindmiddel wordt gebruikt; samosa's, kleine driehoekige loempiaatjes met een vulling van aardappel en groente, en cutlets, gepaneerde en gefrituurde snacks met uiteenlopende vegetarische vulling.

Bijzonder in India is het bijna oneindige aanbod van de meest exotische vruchten. Ze komen in tal van kleuren, vormen en afmetingen voor en de ene soort is nog lekkerder dan de andere. Wie dit gebied ontdekken wil, zal zich ook vol overgave moeten storten op het vreemd ogende fruit dat opgestapeld ligt aan de straatkant of wordt aangeboden door vrouwen die hun kostje verdienen met de verkoop op het strand of op straat. Enkele van de heerlijkste vruchten zijn de mango, rambutan, papaja, ananas, koningskokosnoot, zuurzak, jackfruit, mangosteen, doerian en de vele soorten bananen.

Chai of thee is de nationale drank van India. Het wordt altijd vermengd met veel melk en suiker geserveerd. Wil je het anders, dan kan dat in de meer op westerse gerichte hotels en restaurants. Voor koffie geldt hetzelfde. Frisdrank heeft inmiddels overal in India zijn intrede gedaan. De lokale merken zijn vaak wat zoeter dan we gewend zijn. Lekker fris is de fresh limesoda; sodawater met uitgeperst citroensap. Vermeld erbij of je het drankje zoet, zout of zonder verdere toevoeging wilt drinken. Dat geldt ook voor lassi, die vergelijkbaar is met karnemelk. Lassi kan een bron van verkeerde bacteriën zijn. Dit kun je het beste alleen in goede restaurants bestellen. Heerlijke dranken zijn ook ijsthee en ijskoffie, dat laatste eventueel met een bolletje vanille-ijs. Verder zijn vruchtensappen voorradig zoals appelsap, sinaasappelsap, mangosap, druivensap, papajasap en ananassap. Mango(sap) en ananas(sap) worden soms slecht verdragen en je kunt hiervan het beste niet meer dan een kleine hoeveelheid nemen. Bier is vrijwel overal verkrijgbaar, alleen onder beperkende voorwaarden. Zo hebben veel kleinere hotels geen vergunning. Daar wordt het alleen op je kamer geserveerd. Bier wordt meestal verkocht in grote flessen, hoewel steeds meer grote hotels tapbier schenken. Tot de beste merken behoren Kingfisher, Black Label en Rose Pelican. De prijs van bier is relatief hoog. Sterke drank wordt geschonken in bars en verkocht in zogenaamde wineshops. Het zijn goedkope imitaties van bijvoorbeeld whisky, gin en rum. Wie graag wijn drinkt, kan beter een paar flessen naar India meenemen.
Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Gebotteld mineraalwater is overal verkrijgbaar. Let bij aankoop op een goede verzegeling van de fles.

In elk dorp in India is wel een kleine eettent waar ze wat lekkers hebben. De eettentjes voor Indiërs zijn heel goedkoop. Soms kun je er al voor een halve euro eten. Niet iedereen zal van deze plekjes gecharmeerd zijn. In hygiënisch opzicht lijken ze niet best. Dat valt in de praktijk meestal wel mee, maar voor veel westerlingen is de oude troep waarmee deze eettentjes zijn gemeubileerd niet stimulerend voor de eetlust. In de toeristenhotels zal regelmatig Indiaas eten worden voorgeschoteld dat meer is toegesneden op westerse tongriemen. Het beste eten wordt bereid in de keukens van lokale families. Laat je de mogelijkheid dan ook niet ontgaan, wanneer je wordt uitgenodigd de maaltijd bij bewoners thuis te gebruiken.
Thali's worden in veel restaurants geserveerd. Daarnaast hebben de Chinezen tal van heerlijke schotels waar alleen groenten (en eventueel eieren) in zijn verwerkt.

Belangrijke nationale feestdagen zijn: Republic Day (26 januari), Independence Day (15 augustus) en de geboorte dag van Mahatma Gandhi (2 oktober).

In een land waar zoveel godsdiensten en culturen hun plek gevonden hebben, is het niet verwonderlijk dat de kalender een opeenvolging van feesten is. Per streek verschillen de feesten. Op de website van het Indiase Verkeersbureau vind je een calender of events, met de belangrijkste feestdagen en hun data. Zie ook: www.festivalsofindia.in, www.festivalsinindia.net of www.beleven.org/feesten.

Festivals. Aziaten zijn er dol op en toeristen kijken hun ogen uit. India heeft met haar rijkdom aan religies en tradities vele festivals en feestdagen. Sommige feesten zijn ingetogen en vinden vooral in huiselijke kringen plaats. Andere festivals zijn uitbundig en zichtbaar voor iedereen. Als reiziger is het leuk om bepaalde festivals van dichtbij mee te maken. Op diverse vertrekdata doe je een van de kleurrijke en bruisende festivals aan die India kent. 

De reisroutes tijdens festivalreizen kunnen worden aangepast. Hou het Laatste Nieuws in de gaten voor de definitieve route en meer info omtrent de desbetreffende festivals.

HOLI PHAGUA – GEHEEL INDIA
Het Holifeest of Holi Phagua is een kleurrijk hindoeïstisch feest dat jaarlijks gevierd wordt door geheel India (en Nepal). In feite is het een combinatie is van een lentefeest, verlossingsfeest en een nieuwjaarsfeest. Het Holifeest staat in het teken van het begin van een nieuw seizoen, de lente, en daarom spreekt men ook wel van lentefeest of oogstfeest, omdat het in India samenvalt met de graanoogst. Het Holifeest wordt ook beschouwd als een overwinningsfeest: de overwinning van het goede op het kwade.
Het verhaal achter het feest is als volgt: De demonenkoning Hiranyakashap beschouwde zich ooit de enige heerser over het heelal. Hij had bevolen dat alleen hij aanbeden mocht worden. Zijn zus, de heks Holika, verzette zich daartegen en gooide zichzelf uit protest op de brandstapel ter bevrijding van de inwoners van India.
Aan de vooravond van het Holifeest wordt de Holika, de brandstapel van hout of bamboe welke het kwaad symboliseert, onder belangstelling van vele hindoes verbrand. waarbij ze een levend voorwerp zoals een plant, verbranden. Hierbij wordt een hand rijst in het vuur gegooid, wat geldt als een symbolische verdrijving van het kwaad. De ceremonie houdt ook gebed, muziek en zang in.
Na het verbrandingsfeest keert men huiswaarts om de volgende dag terug te keren. Men besmeert elkaar dan met as. Die middag trekt men bij voorkeur nieuwe kleren aan en besprenkelt men elkaar met welriekende stoffen en parfum. Ook gebruikt men rode en groene kleurstof als teken van vriendschap, hoop en liefde. Men wenst elkaar geluk en voorspoed toe. Alle hindoes, zonder onderscheid van rangen, kasten en standen, vieren gezamenlijk het Holifeest en het is bij uitstek een feest om bezoeken aan familie af te leggen.
Tijdens de feestdagen heerst er een atmosfeer van vrijheid en geluk. Zorg dat je wat oude kleding meeneemt, want hoogst waarschijnlijk word je niet ontzien en zul ook jij deze feestdagen eindigen bedolven onder gekleurde poeders.

Indiërs groeten traditioneel met een namasté, waarbij de handen gestrekt met de palmen tegen elkaar worden gebracht voor het voorhoofd. Hoe hoger je de handen houdt, hoe meer respect je toont. Vaak kun je leden van de gelijke sekse ook een hand geven. Spreek iedereen aan met 'sir' of 'madam'. Verhef je stem niet, ook niet als iets niet naar de zin gaat. Vraag liever naar een hoger geplaatst iemand, omdat het delegeren van beslissingen niet tot de sterke kanten behoort van een Indiase organisatie. Cadeaus worden niet onmiddellijk opengemaakt, maar opzij gelegd. Hiermee voorkomt men dat iemand eventueel gezichtsverlies lijdt.

Heel verwarrend voor westerlingen is de manier waarop men in India ja of nee zegt. Om te beginnen wordt 'ja' niet aangeduid door te knikken, maar door de kin snel heen en weer te bewegen, waardoor het hoofd gaat 'wiebelen'. Ten tweede heeft 'ja', gewiebeld of gesproken een veel bredere betekenis. Naast 'ja' kan het 'jaja' betekenen, ofwel 'het is begrepen', of zelfs zoiets als 'dat klopt vermoedelijk' of 'ik heb u verstaan, maar ik ben niet geïnteresseerd in wat u zegt'. 'Nee' is een woord dat de Indiërs niet lekker op de tong ligt. Als ze je er neutrale informatie mee kunnen verstrekken dan zullen ze dat nog wel doen, bijvoorbeeld door 'nee' te antwoorden op de vraag of de bus naar Delhi hier stopt. Maar geef een Indiër een dropje en negen van de tien zullen het smerig vinden maar de kans dat je op de vraag 'vind je het lekker?' het antwoord 'nee' zult krijgen, is heel klein.

In moderne, trendy gelegenheden in de steden kun je mogelijk een Indiase vrouw in minirok tegenkomen. Maar in het overgrote deel van India wordt het dragen ervan als zeer ordinair beschouwd. Als westerse vrouw toon je respect door kleding te dragen die schouders en bovenbenen tot en met de knieën bedekt. Voor mannen is dat een lange broek en overhemd. Een man in korte broek vindt men raar, behalve aan stranden waar men gewend is aan veel westerse toeristen. De lokale bevolking kleedt zich graag formeel voor belangrijke gebeurtenissen. Mocht je worden uitgenodigd voor bijvoorbeeld een huwelijk, vraag dan naar eventuele kledingvoorschriften.
In heel India met uitzondering van de toeristenstranden wordt te blote kleding als aanstootgevend beschouwd. Indiase vrouwen baden voor het merendeel met hun sari aan.
Aan het openbare strand kunnen vrouwen in bikini op veel bekijks rekenen van starende Indiërs. Een badpak maakt je zonnebad iets relaxter.Naakt en topless baden is streng verboden.

Bij bezoek aan heilige plaatsen en/of tempels gelden bepaalde kledingvoorschriften bij. Zo moet je meestal je schoenen bij de ingang achter laten. Hindoetempels dien je zonder hoofdbedekking te betreden. In sommige tempels en zeker in het ‘garbha griha’, het heiligste deel van de tempel, ben je niet welkom. Moskeeën bezoek je met bedekkende kledij. Soms wordt gevraagd om je hoofd te bedekken. Tijdens een dienst zijn de mannen gescheiden van de vrouwen. Als je om een boeddhistische stoepa loopt, loop dan linksom, dus met de klok mee. Het is absoluut verboden om een foto te maken van iemand die voor een boeddhabeeld poseert. Bij jainmonumenten mag je geen voorwerpen van leer mee naar binnen nemen. Een sikhtempel betreed je met bedekkende kleding en iets op je hoofd. 

Mocht je de maaltijd samen met lokale bewoners gebruiken en het voedsel met de hand eten, gebruik daarvoor dan uitsluitend de rechter hand. De linker hand gebruikt men voor sanitaire doeleinden en is onrein. Met de linkerhand geef je ook niks door en raak je in principe ook niemand aan.

Terwijl in het Westen afspraken zorgvuldig gepland en uitgevoerd worden, gaan Indiërs hier aanzienlijk minder punctueel mee om. Niet dat ze persé te laat komen, het kan ook zomaar gebeuren dat ze niets beters te doen hadden en een uur te vroeg komen. Dit gebeurt alleen bij sociale afspraken. Gaat het om werk, dan is men een stuk stipter.

Staren is niet onbeleefd en de meeste Indiërs hebben niet het gevoel voor privacy, zoals wij dat op prijs stellen.. Ze komen dichter op je staan dan Europeanen, lezen graag mee in het boek dat je aan het lezen bent en gaan het uitgebreid bekijken als je het neerlegt. Ze lopen soms zonder te kloppen de kamer binnen en blijven, als ze klaar zijn, soms een beetje rondlummelen. Je moet dus zelf de grenzen aangeven.

In India gaan mannen en vrouwen anders met elkaar om dan westerlingen gewend zijn. Opvallend is dat je in India zelden een man en vrouw gearmd over straat ziet lopen. Lichamelijk contact tussen man en vrouw wordt in het openbaar zoveel mogelijk beperkt. Genegenheid tonen in het openbaar is dan ook erg ongepast. Bij de stations en sommige bioscopen zijn er zelfs aparte loketten voor vrouwen en in de trein zijn er speciale vrouwencoupés. Voor contacten tussen dezelfde sekse gelden juist redelijk vrije omgangsregels. Als man kun je beter niet naast een Indiase vrouw gaan zitten en haar ook niet aanspreken. Dit geldt vooral voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Vrouwelijke toeristen kunnen wel contact leggen met Indiase vrouwen. Voor westerse vrouwen is het vooral van belang gedragscodes ten aanzien van Indiase mannen in acht te nemen. Je kunt beter als vrouw de Indiase mannen niet recht in de ogen kijken. Veel mannen zullen denken dat je op iets uit bent. Ga als vrouw niet tussen een groep mannen staan. Het kan aanleiding geven om je stiekem te betasten. Dat geldt ook als je bijvoorbeeld in een drukke bus staat. 

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN India (te bestellen via www.tegastin.nl)
 

Noord-India heeft een subtropisch klimaat en staat in de maanden juli en augustus onder invloed van een sterke moesson. Tijdens deze maanden is het warm, benauwd en regent het regelmatig. Buiten de moessonperiode valt er weinig regen. De temperatuur loopt in het voorjaar sterk op. In Rajasthan, één van de droogste en warmste streken van het land, kan de temperatuur in april en mei tot boven de 40 graden oplopen.
Het zuiden van India heeft een tropisch klimaat. De verschillen in temperatuur zijn door het jaar heen niet zo groot. De hevige zuidwest moesson duurt van juni tot en met september. Terwijl de westkust van het schiereiland dan de volle laag krijgt, neemt de regenval af naarmate deze moesson over het Deccan-plateau naar het oosten toe wegtrekt. De noordoost moesson is beduidend korter en treft vooral de oostkust. Vooral in november en het begin van december valt daar dan veel regen. Het klimaat wordt verder nog beïnvloed door de plaatselijke hoogteverschillen. In de bergen van de Westelijke Ghats liggen de temperaturen beduidend lager dan in het laagland. In de wintermaanden moet je daar rekening houden met koude nachten, waarbij de temperatuur gemakkelijk onder de tien graden duikt. Het Deccan-plateau heeft door een hogere ligging een aangenamer klimaat met gematigde temperaturen en een lage vochtigheidsgraad.
India kan het hele jaar bezocht worden, maar de periode tussen oktober en maart is over het algemeen het prettigst (met uitzondering van de Himalaya).

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

NEW DELHI

MUMBAI (Bombay)

India is een groot land en door de vele klimaattypen kent het een enorme variatie aan landschappen. Het land is in drie hoofdgebieden te verdelen: de Himalaya (Sanskriet: ‘land van de sneeuw’), de noordelijke vlakte en het schiereiland.

Noord-India wordt beheerst door de Himalaya, hoewel alleen de westelijke en oostelijke uiteinden van deze bergketen binnen de Indiase grenzen vallen. De Kanchenjunga (8598 meter) in Sikkim en de Nanda Devi (7816 meter), zijn de hoogste toppen van India. Het landschap is er woest, kaal en droog. En door de ligging in de regenschaduw van de Himalaya heeft het een jaarlijkse neerslag die niet veel groter is dan in de Sahara. Tussen half oktober en half juni zijn de passen dicht gesneeuwd en is vooral Ladakh van de buitenwereld afgesloten. De Himalaya wordt doorsneden door dalen, zoals de vallei van Kasjmir.
Ten zuiden van de Himalaya ligt de grote noordelijke laagvlakte, met een gemiddelde breedte van ongeveer 320 kilometer en op sommige plaatsen meer dan vijfhonderd kilometer breed. Deze laagvlakte wordt gedeeltelijk in beslag genomen door het stroomgebied van de rivieren de Indus, de Ganges en de Brahmaputra. Deze gletsjerrivieren leveren water voor bevloeiing en zorgen jaarlijks voor een nuttige sliblaag. De dikke lagen alluvium maken de laagvlakte tot een van de vruchtbaarste landbouwgebieden ter wereld. Dijken of modderbanken zijn de enige opvallende kenmerken die het eentonige, vlakke landschap onderbreken. In het noordwesten, in de deelstaat Rajasthan, ligt de extreem droge Tharwoestijn, ook wel Indian Dessert genoemd. Het belangrijkste deel van het Indiase schiereiland is het droge Deccanplateau, met de hoogste top in het zuiden. Het Deccanplateau wordt door de lage Vindhyabergen gescheiden van de noordelijke vlakte. Naar het westen stijgt het plateau tot de maximaal 1646 hoge West-Ghats, die evenwijdig lopen met de westkust. Het Deccanplateau helt zachtjes over naar het oosten, waar het uitloopt in een lage bergrug, de maximaal 1680 meter hoge Oost-Ghats. In het zuiden komen de Oost- en de West-Ghats samen en vormen daar de Nilgiriheuvels, die een hoogte bereiken van 2600 meter. Ten oosten van de Oost-Ghats daalt het land af naar de brede kustvlakte. De grootste rivieren van het schiereiland, Cauvery, Godavari, Krishna, Mahanadi en Penner, stromen alle naar de Golf van Bengalen. In tegenstelling tot de rivieren in de Himalaya zijn dit (moesson)regenrivieren, met als gevolg een sterk wisselende waterhoeveelheid.
 

Religie speelt een belangrijke rol in het leven van de Indiërs. De meeste zijn hindoe (82 procent) of moslim (12 procent). Verder zijn er christenen, sikhs, boeddhisten, jains, joden en aanhangers van het zoraisme en van de Baha'i.

Het hindoeïsme is een van de oudste religies ter wereld. Het heeft geen stichter en geen heilig boek. Het is vooral een manier van leven op een bouwwerk van boeken, meesters, godenvereringen, kasten en leefregels. Het woord zelf is bedacht door de islamieten die het subcontinent vanaf de 9de eeuw binnenvielen en alle heidense praktijken die ze er aantroffen, samen hebben gevat met het woord 'hind'. Dharma, karma, samsara, maya, moksha, atman en brahman zijn de centrale begrippen waarmee elke stroming binnen dit geloof kan worden omschreven. De dharma is de 'weg', de wet van het zuivere leven. Het is een morele code, die voor elke kaste aangeeft wat goed is. Karma betekent 'handeling'. Met dit begrip wordt aangegeven dat elke handeling een effect sorteert op dit leven, maar vooral ook op volgende levens. Handelt men volgens de dharma, dan verbetert het karma en de kansen voor een hogere vorm van wedergeboorte nemen toe. Het geboren zijn in een bepaalde kaste is toe te schrijven aan opgebouwd karma in vorige levens en daarmee gerechtvaardigd. Men neemt karma dus mee naar volgende levens. Samsara is de cyclus van wedergeboorten waarin alle wezens gevangen zitten als gevolg van hun karma. Door de dharma te volgen, verbetert het karma na vele levens uiteindelijk tot het punt waarop iemand beseft dat de aardse werkelijkheid maya is, een illusie. Men beseft dat er geen atman is, geen individuele ziel, geen 'ik', die de wereld ziet, maar een totale eenheid van alles, één wereldziel: brahman. Het atman was slechts een tijdelijke manifestatie van het brahman. Met die realisering is er moksha bereikt; het einde van de cyclus van wedergeboorten en het terugvloeien van de druppel atman in de oceaan van het brahman.

De godenverering is heel belangrijk in het hindoeïsme. De meeste hindoes geloven in een oppergeest Brahma, de schepper. Samen met Vishnu (de beschermer) en Shiva (de verwoester) vormen ze de drie-eenheid. Maar het hindoeïsme kent nog honderden andere goden, waarvan velen reïncarnaties zijn. Vaak staan ze ergens voor, zoals de populaire Ganesh (te herkennen aan het olifantenhoofd), de god voor wijsheid en kennis. Rama is de held uit het gedicht Ramayana en vertegenwoordigt moed en deugd. De blauwe god Krishna is ondeugend en verricht graag wonderen. De hindoes hebben geen bijbel, wel veel verschillende heilige teksten. De oudste zijn de Veda’s: vier verzamelingen lofzangen, gebeden, regels en offers en spreuken. Deze werden ongeveer 3500 jaar geleden door de Ariërs verzameld. Een ander belangrijk boekwerk is de Bhagavad Gita, universeel erkend als een juweel van India’s spirituele wijsheid.

Typerend voor het hindoeïsme is het kastensysteem, de indeling van de bevolking in een hiërarchie van overgeërfde sociale klassen. Officieel bestaat het niet meer, maar de invloed ervan op de samenleving is nog altijd groot. Alles draait om het begrip ‘zuiver’. De hogere kasten worden ritueel zuiver beschouwd, de lagere als onzuiver. Er zijn vier kasten, varnas genoemd. Bovenaan staan de brahamen. Ze zijn verantwoordelijk voor alle religieuze zaken. Hun zuiverheid verlangt dat ze geen vlees eten. Daaronder staat de kaste van de krijgers en de vroegere heersers, de kshatriyas. Het is de enige kaste die mag heersen over anderen. Na de krijgers komen de ambachts- en kooplieden, de vaishyas. Het grootste gedeelte van de bevolking valt onder de kaste van de shudras: de boeren, het voetvolk de dienaren. De laagste status hebben de kastenlozen die tegenwoordig dalits worden genoemd. Zij oefenen de onreine beroepen uit zoals rioolreiniging en lijkverbranding. De indeling in kasten is nog steeds het uitgangspunt voor veel sociale en zakelijke netwerken.Toch begint het denken in kasten te verwateren. Zuiverheid is niet langer de norm, maar geld en bezit.

Een belangrijke minderheid zijn de moslims. India is, na Indonesië en Pakistan, het land met de grootste islamitische bevolking. Er wonen meer moslims dan in welk land in het Midden-Oosten ook. Spanningen tussen hindoes en moslims zijn er altijd geweest, maar vooral op politiek vlak. Al jaren woedt er het conflict in Kashmir, waar militante moslims vechten voor afscheiding van India. De meeste moslims en hindoes willen niets te maken hebben met de politieke conflicten.

Na het hindoeïsme en de islam heeft het christendom de meeste aanhangers. Het christendom is eind vijftiende eeuw door de Portugezen naar India gebracht. De meeste christenen zijn rooms-katholiek.

India is de geboorteplaats van het boeddhisme, maar boeddhisten vormen nu een minderheid. Boeddhisten geloven niet in god. Volgens hen is het leven lijden. Ze geloven in zelfontwikkeling en de manier waarop dat gebeurt bepaalt hoe iemand in het volgende leven reïncarneert. Hoogste doel is het nirvana, de staat van verlichting waarin men beseft dat alles wat bestaat illusie is en slechts een luchtspiegeling van een ondeelbare eenheid die in zichzelf rust.

Het jainisme kent geen goden. Kernbegrippen zijn geweldloosheid en eerbied voor alle leven. Jains gebruiken geen vlees, vis, eieren, honing, bont en leer. Ze werken meestal in de handel omdat in andere beroepen vaak onbedoeld andere wezens worden gedood zoals bij het ploegen van het land. Ze dragen ook een mondkapje om te voorkomen dat er beestjes in hun mond vliegen.

Het sikhisme is in de vijftiende eeuw ontstaan als reactie op de islam en het brahamisme. Sikhs geloven in een god en de tien goeroes die het sikhisme predikten. Ze keuren het kastenstelsel af en hebben begrippen als karma en reïncarnatie van het hindoeïsme overgenomen. Sikhs mogen hun haren niet knippen. Om die reden dragen ze vaak een tulband.

India kent 18 officieel erkende talen, waarvan Hindi het meest gesproken wordt. Verder heeft elk gebied zijn eigen taal of dialect, meer dan 22.000 in totaal. Sanskriet is de taal waarin de oude heilige boeken werden geschreven. Het is vermoedelijk nooit een spreektaal geweest. In het parlement wordt Engels gesproken, dat wil zeggen dat ieder Indiër die hogerop wil, Engels moet leren spreken. Een heel groot van de bevolking spreekt uitstekend Engels.

Indiase ambassade in Nederland
Buitenrustweg 2, 2517 KD Den Haag
T 00 31 (0)70 346 97 71
F 00 31 (0)70 3617072
I  www.indianembassy.nl  

Indian Visa Service
Laan van Meerdervoort 70 (deur 72), 2517 AN Den Haag
T 00 31 (0)70 311 09 10
F 00 31 (0)70 365 92 30 
I  www.indianvisaservice.nl

Indiase ambassade in België
Vleurgatsteenweg 217, 1050 Brussel
T 0032 (0)2 640 91 40
F 0032 (0)2 648 96 38
I  www.indembassy.be

Nederlandse Ambassade in India
6/50 F, Shanti Path, Chanakyapuri, New Delhi 110021
T 0091 11 241 97 600/ 680
F 0091 11 241 97 710/ 713
I  www.mfa.nl/nde

Belgische Ambassade in India
50-N Shantipath, Chanakyapuri, New Delhi 110021
T 0091 11 424 28 000
F 0091 11 424 28 002
I  www.diplomatie.be/newdelhinl

We adviseren je om je bagage mee te nemen in een rugzak (met binnenframe) of in een weekendtas. Het gebruik van een koffer raden we af. Probeer het gewicht van je bagage te beperken tot ongeveer tien kilo per persoon.

Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleren mee te nemen, die zich makkelijk laten combineren (laag over laag). We vragen je om in kledingkeuze respect te tonen voor de lokale cultuur. In heel India - met uitzondering van de toeristenstranden - wordt te schaarse kleding als aanstootgevend beschouwd. Van vrouwen wordt verwacht dat hun schouders en hun bovenbenen tot en met de knie?n bedekt zijn. Voor iedereen gelden er strengere kledingvoorschriften bij het bezoeken van heilige plaatsen en/of tempels. Zo zul je over het algemeen je schoeisel bij de ingang moeten achter laten.

Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: reisgids, makkelijke schoenen, badslippers, lakenzak, zaklamp, universeel geldige verloopstekker, wasmiddel, klamboe, touw (om je klamboe aan op te hangen en/of voor je was), zakmes, voldoende fotorolletjes, zwemkleding, toiletartikelen, wekker, schrijfgerei.

In de meeste hotels kun je je kleren laten wassen. Houd er echter rekening mee dat dit meestal op een nogal hardhandige wijze gebeurt, dus geef niet je beste spullen af.
 

De netspanning in India is 220 volt. Nederlandse en Belgische stekkers passen op de meeste ongeaarde stopcontacten al moet je soms een beetje duwen. Stroomstoringen komen veelvuldig voor en de stroomvoorziening kan behoorlijk fluctueren. Dorpen in hoger gelegen gebieden zijn soms aangesloten op het elektriciteitsnet, soms maakt men er gebruik van generatoren. Een adapter of een verloopstekker en een zaklamp zijn zeker geen overbodige luxe. Kijk voor meer informatie over voltage en gebruikte stekkers op de website van www.kropla.com.

Anders dan bij ons wordt in India vaak vooraf getipt. Baksjies geef je als je iets speciaals van iemand gedaan wilt hebben. Hij of zij doet iets extra's en wordt hiervoor vooraf beloond. Personeel van restaurants rekent op een fooi, vijf tot tien procent van de rekening. In duurdere restaurants is er een servicetoeslag. In goedkope uitspanningen is fooi een onbekend verschijnsel. In hotels verwacht het personeel een fooi voor het brengen van de bagage en voor het verlenen van kleine diensten. Tassen laten dragen naar je kamer is gewoon. Iemand verdient hier per slot zijn brood mee. Vijf tot tien rupees is gebruikelijk. Taxi's en autoriksja's verwachten geen fooi.

Bedelen komt veel voor in India. Door bedelaars geld te geven los je hun problemen allerminst op. Eerder worden ze op deze manier afhankelijk van dit soort inkomsten. De werkelijkheid achter elke bedelaar kan heel verschillend zijn. Voor sommigen is het de enige mogelijkheid om te kunnen overleven. Dat geldt bijvoorbeeld voor oude of invalide mensen. Die kun je natuurlijk een muntje geven, vooral wanneer je ziet dat de lokale bevolking het ook doet. Maar een grote groep bedelt omdat ze verslaafd zijn aan alcohol en/of drugs. Kinderen kun je in principe beter geen geld geven, hooguit fruit of iets anders te eten. Als kinderen op deze manier aan hun geld kunnen komen, zijn ze weinig gemotiveerd om nog naar school te gaan of te gaan werken.

Mogelijk word je aangesproken door kinderen die vragen om pennen of andere cadeautjes. Ga hier niet op in, het werkt opdringerig gedrag in de hand. Door in te gaan op de vraag om cadeautjes te geven help je zeker om het fenomeen in stand te houden, en dus ook om het idee in stand te houden dat toeristen niet met hetzelfde respect benaderd hoeven te worden als de lokale bevolking. Bovendien kunnen onderlinge verhoudingen verstoord worden: het kan (buiten het gezichtsveld van de gever) soms leiden tot ruzies en conflicten. Het kortdurende gevoel een kind blij te maken weegt niet op tegen de negatieve langtermijn effecten. Als je kinderen echt wilt helpen kun je beter een erkende ontwikkelingsorganisatie of een lokaal ontwikkelingsproject steunen.

India is een fotogeniek land, niet alleen vanwege de prachtige tempels maar vooral vanwege de mensen die er vaak kleurrijk uitzien. Over het algemeen vinden de Indi?rs het geen probleem om gefotografeerd te worden. Maar als je mensen fotografeert doe het dan met respect. Mensen staan er immers niet op te wachten om slechts als foto-object te dienen. Neem dan ook de tijd om een foto te maken en toon belangstelling, bijvoorbeeld door iemand eerst te begroeten en een praatje te maken. Het werkt vaak ook ontwapenend als de digitale fotograaf laat zien wat er op het beeldschermpje te zien is. Vraag mensen altijd eerst om toestemming als je ze wilt fotograferen. Dat kan soms ook zonder woorden: door de camera omhoog te houden en met gebaren duidelijk te maken dat je een foto zou willen maken. Een positieve of een afwerende reactie is meestal eenvoudig herkend. Respecteer het als mensen liever niet gefotografeerd willen worden en blijf vriendelijk. Mensen kunnen hele goede redenen hebben om niet gefotografeerd te willen worden. Mensen kunnen zich afvragen wat er met hun afbeelding gebeurt. Soms spelen religieuze motieven een rol: men denkt dat er met een foto een stukje van de ziel wordt ontnomen. Anderen willen liever niet tijdens het werk, ongewassen of in vieze kleren op de foto. Sommige vrouwen houden er niet van om gefotografeerd te worden door vreemde mannen. Het kan ook gebeuren dat mensen alleen tegen betaling op de foto willen. Respecteer deze voorwaarde en ga in een dergelijk geval niet van een afstand stiekem fotograferen. Dit kan aanleiding geven tot agressieve reacties.

Het is strikt verboden om van militairen objecten zoals militaire controleposten, vliegvelden en bruggen opnames te maken.

Voor India worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Je kunt ook bellen met de Landelijke Vaccinatielijn voor Reizigers (0900-9584), circa € 0,45 per minuut. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
Voor een advies op maat word je aangeraden vier tot zes weken voor vertrek contact op te nemen met je huisarts, de Reisdokter (www.dereisdokter.nl), een vaccinatieafdeling van de GGD (www.ggd.nl), het Tropencentrum AMC in Amsterdam (www.tropencentrum.nl) of Travel Clinic Havenziekenhuis in Rotterdam (www.travelclinic.com). Laat bij een bezoek altijd de geplande reisroute zien.

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen), ontsmettingsdoekjes en condooms. Bovenstaande lijst is niet volledig, raadpleeg voor meer informatie over gezondheidsrisico's en de te nemen voorzorgsmaatregelen voor en tijdens de reis de website van Tropenzorg (www.tropenzorg.nl) of ga langs bij je huisarts, apotheek of vaccinerende instelling. 

Als je naar een malariagebied gaat, denk dan aan anti-malaria tabletten en een geïmpregneerd muskietennet. Overigens vormt dengue (knokkelkoorts) tegenwoordig in stedelijke gebieden in India een grotere dreiging dan malaria. Deze ziekte uit zich meestal als een zware griep. De mug die het dengue-virus overdraagt steekt in tegenstelling tot de malariamug vooral in de ochtend en late middag. Aangezien er geen vaccin of specifiek medicijn tegen dengue bestaat moet je je zowel overdag, als ‘s avonds en ‘s nachts dus goed beschermen tegen muggenbeten. Dat kun je door goed dekkende kleding (lange mouwen, lange broek) te dragen. De onbedekte lichaamsdelen dien je in te smeren met een anti-muggenmiddel. Bij voorkeur een middel dat DEET (een chemische stof die de muggen op afstand houdt) bevat. 

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts, de Reisdokter, apotheek en GGD.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.
Lees voor meer informatie het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of kijk op internet, ga bijvoorbeeld naar: www.gezondopreis.nl .
 

Volwassenen personen mogen belastingvrij 200 sigaretten of 50 sigaren of 375 gram tabak en een liter sterke drank invoeren. Souvenirs kunnen onbeperkt worden geëxporteerd, met uitzondering van antiek ouder dan 100 jaar. Drugs, goud en zilver (behalve persoonlijke sieraden), antiek en wapens mogen niet in- en uitgevoerd worden. Hierop staan strenge straffen. Gouden sieraden in India gekocht mogen tot een bedrag van 2000 rupee uitgevoerd worden. Andere sieraden, inclusief (half)edelstenen, mogen niet meer dan 10.000 rupee gekost hebben.

Er geldt een uitvoerverbod voor souvenirs die gemaakt zijn van beschermde dier- of plantensoorten. Tot deze soorten behoren onder meer koralen, grote schelpen, (zee)schildpadden, slangen, krokodillen, hagedissen, papegaaien, vlinders, orchideeën en cactussen. Toch worden er in India veel producten te koop aangeboden waarin (delen) van bedreigde dier- en plantensoorten zijn verwerkt: tassen, riemen, schoenen, sieraden e.d. Let er bij de aankoop van dit soort souvenirs op dat het een geldig CITES-certificaat heeft. Nederland en België zijn aangesloten bij de Washington Conventie (Verdrag over de Internationale Handel in Bedreigde Soorten, afgekort als CITES) en treden streng op tegen overtredingen. Meer informatie over de belangrijkste beschermde soorten met een opsomming van de bekendste ‘foute’ souvenirs vind je op www.wnf.nl/souvenirs of www.minlnv.nl/cites.
 

India heeft geen slechte naam waar het gaat om veiligheid. Berovingen of andere vormen van fysiek geweld tegen toeristen komen slechts beperkt voor. Geef mensen vooral geen aanleiding om je te beroven en draag dus geen dure sieraden en zorg dat je geld niet zichtbaar is. Draag geld en belangrijke papieren op je lichaam, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen en meer personen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Laat geen geld of kostbare zaken slingeren in je hotelkamerkamer. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Voor actuele informatie over de veiligheid in India kun je je wenden tot het ministerie van Buitenlandse Zaken, algemene informatie: tel. 070-3486789; voor reisadviezen: tel. 070-34847600 of website: www.minbuza.nl onder ‘reizen en landen’. Ook op de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken www.diplomatie.be vind je nuttige reisadviezen.

Postkantoren zijn geopend van maandag tot en met vrijdag van 10.00 tot 14.00 uur. Musea dagelijks van 10.00 tot 17.00 uur. De wekelijkse sluitingsdag is meestal maandag of dinsdag. De meeste winkels zijn ieder dag open van ongeveer 10.00 tot 20.00 uur, vaak met een lange middagpauze.

De geschiedenis van Bhutan begon - zo zeggen de Bhutanezen - in de zevende eeuw toen de Tibetaanse koning Songtsen Gampo de eerste twee boeddhistische tempels bouwde: Kyichu in de Paro vallei en Jampa in de vallei van Choekhor. Maar de vroege geschiedenis van Bhutan is grotendeels verborgen in een wolk van mythologieën. Het is mogelijk dat het land al 2000 voor Christus bewoond was, maar zekerheid van bewoning van het land bestaat pas vanaf de 9e eeuw. In de 12e eeuw vestigde zich de Drukpa Kagyupa tak van het boeddhisme zich in het land en deze stroming is nog altijd de overheersende stroming. De geschiedenis van het land is ten nauwste verbonden aan die van de diverse kloosterscholen en kloosters.
In 1947 erkende de nieuwe regering van India het land Bhutan als een onafhankelijk land. In 1949 tekenden India en Bhutan het Verdrag voor Vrede en Vriendschap, waarin onder meer in stond dat India zich niet zou bemoeien met de interne aangelegenheden van Bhutan, maar dat de buitenlandse politiek van Bhutan zich zou richten naar het Indiase buitenlandse beleid. Vanaf 1952 begon Bhutan zich langzaam maar zeker uit zijn isolement te ontwikkelen.

Bhutan is een van de kleinste landen van de wereld. Het land heeft een oppervlakte van 46.500 km2 en is 300 kilometer lang en 170 kilometer breed. Het ligt ingesloten tussen de twee meest dichtbevolkte landen van de wereld: India, met 1,13 en China met 1,33 miljard inwoners.
De biodiversiteit is uniek. 73% van het land is bedekt met bos. In het noorden van het land zijn de bergen hoger dan 7000 meter, de hoogste berg, Kula Kangri, is 7553 meter hoog. Het zuidelijk gedeelte van het land ligt lager en heeft een aantal vruchtbare valleien met rivieren die in de Brahmaputra in India uitvloeien.
Bhutan is het enigste land ter wereld waar het GNH een peiler van het beleid is. Het Gross National Happiness, oftewel het Totale Nationale Geluk. Het GNH wordt gemeten aan de hand van de stand van zaken op vier terreinen: goed bestuur, duurzame ontwikkeling, instandhouding van het milieu en de kwaliteit van de cultuur. Het land is verdeeld in twintig dzongkhag’s, districten. Ieder district wordt bestuurd door door de Districts Administrator, die dzongdag wordt genoemd.
Bhutan is een absolute monarchie, de koning is zowel staatshoofd als hoofd van de regering. Sinds 1998 is de koning echter niet langer de regeringsleider; die functie heeft hij overgegeven aan de eerste minister. Het parlement bestaat uit één Kamer, de nationale assemblee of Tshogdu. Van de 150 leden van de nationale assemblee zijn er 100 gekozen via verkiezingen, 10 zijn religieuze afgevaardigden en 40 leden zijn door de koning benoemd.

Meer dan 90% van de bevolking is voor zijn levensonderhoud afhankelijk van de landbouw. De meerderheid van de bevolking woont in de centrale hooglanden. Ongeveer de helft van de bevolking bestaat uit inheemse Bhutanezen, de Ngalop, die verwant zijn aan Tibetaanse groepen. Andere grote groepen zijn de Lhotsampa uit Nepal en de Sharchop uit Assam. Het bevolkingsaantal is een onderwerp van verhitte discussie, vooral omdat er nog geen zekerheid is over de gevluchte Nepalezen in het oosten van het land. Er zijn schattingen die het bevolkingsaantal stellen op twee miljoen. Maar de nationale volkstelling in 2005 kwam niet verder dan 672.425 inwoners. Bhutan heeft een jonge bevolking, de helft van de inwoners is jonger dan 23 jaar.
Belangrijkste economische sectoren zijn de landbouw, de bosbouw en de waterkrachtenergie. Een nieuwe bron voor harde buitenlandse valuta is het toerisme. De regering probeert met steun van NGO's, bijvoorbeeld de Nederlandse ontwikkelingsorganisatie SNV, duurzaam toerisme te ontwikkelen. Momenteel zijn de inkomsten uit het toerisme nog gering.
 

Het Bhutanese postsysteem is langzaam, maar betrouwbaar. Een postzegel op een ansichtkaart naar Europa kost 20 Nu. Zo’n kaart komt zeven tot tien dagen later aan. In de steden kun je vanuit openbare telefooncellen naar het buitenland telefoneren. E-mailen is mogelijk bij reiskantoren, internetcafés, postkantoren en sommige grote hotels. De internationale toegangscode voor Bhutan is +975. Voor mobiel bellen kun je het beste contact opnemen met je provider. In elk geval kan je bellen met Vodafone. Lokale simkaarten zijn overal verkrijgbaar en kunnen ook gebruikt worden om naar het buitenland te bellen, dit is vaak ook veel voordeliger dan te bellen via je eigen provider.
In Thimphu vind je steeds meer internetcafés waar je prima je email kan checken. Buiten Thimphu wordt dit wat moeilijker hoewel slimme ondernemers snel inspelen op de behoeften van toeristen. Vaak is de verbinding te slecht om via internet te bellen.

Het Bhutaans eten is simpel, maar smaakt uitstekend. Er worden veel hete pepers gebruikt. Het nationale gerecht hemadatsi bestaat uit enkel pepers (hema), die geserveerd worden als groente met een kaassaus er boven op. Het vlees is vrij vet, maar er zijn ook veel vegetarische maaltijden. Vlees en groenten worden in olie en daarna water klaargemaakt. Behalve zout en de pepers bevatten de meeste gerechten geen kruiden. De groenten en het vlees worden gegeten met rijst. Een Bhutanees eet wel een kilo rijst per dag. Het liefst eet men rode rijst, dat is een rijstvariëteit, waarvoor een deel van de rijstkorrel gebruikt wordt en die - bewerkt - een rode kleur krijgt. Soms zit er wat saffraan bij. De rijst wordt gegeten met de rechterhand; men maakt er een balletje van en doopt het in de saus of men combineert het met een stuk vlees of groente. Hotels en restaurants bieden een mix van vegetarische en niet-vegetarische maaltijden aan. Daarnaast wordt er veel kaas gegeten, in het bijzonder kaas van koeiemelk; er is ook kaas van yak-melk. In het noorden van het land eet men het liefst yakvlees en varkensvlees. Appels en paddestoelen worden veel gegeten. Er zijn 400 verschillende soorten paddestoelen. Vlees en vis worden geïmporteerd uit India.
De meest populaire drank is Bhutanese thee. Er zijn twee soorten thee: seudja, gemaakt met zout en boter, en nadja, thee in de Indiase stijl met melk en suiker. In midden en oost Bhutan wordt veel ara gedronken, een alcoholische drank met een percentage van 20 procent alcohol. Deze drank is gemaakt van maïs, rijst en graan.

17 december is de Nationale Feestdag. Op deze dag wordt de troonsbestijging van Ugyen Wangchuck, de eerste koning van Bhutan, op 17 december 1907 herdacht.
Er zijn door het hele jaar heen talrijke religieuze festivals. Deze gemaskerde dansfestivals heten tshechu’s. De festivals vieren de grote daden van Guru Rinpoche - de Tibetaanse naam van Padmasambhava – die in de achtste eeuw uit India kwam en het tantra boeddhisme introduceerde. Tantra is een verzameling esoterische teksten, geschreven vanaf de derde eeuw. Guru Rinpoche, ook wel de Geweldige Meester genoemd, stichtte de Nyingmapa religieuze school. Hij wordt beschouwd als de Tweede Boeddha. Alle plaatsen die hij in Bhutan bezocht heeft en waar hij gemediteerd heeft - en dat zijn er heel wat -, zijn bedevaartplaatsen. Alle grote daden van de Geweldige Meester zouden op de 10e van een maand hebben plaatsgevonden. Tshechu betekent ook tiende. Veel dzongs, versterkte burchten, van een stad of dorp hebben op enig moment van het jaar een tshechu, die door duizenden mensen worden bezocht. De mensen komen uit de wijde omtrek en hebben er een paar dagen lopen voor over. De feesten duren tussen de drie en vijf dagen. Tijdens het feest wordt een soort toneelvoorstelling gespeeld, waarbij het goede het kwade overwint; soms worden ook historische gebeurtenissen gespeeld. De twee grootste tshechu’s vinden plaats in Paro en Thimphu. Tijdens het festival van Paro wordt de Geweldige Meester, die uit een Lotusbloem is geboren, geëerd. Het festival vindt plaats in april rond de 10e volgens de Bhutaanse kalender. De dansen worden zowel door monniken als door leken uitgevoerd. De tshechu van Thimphu vindt in september plaats. De dansers spelen de mythen en legenden van het Himalaya boeddhisme met veel kleur, muziek en mysterie. Als je geluk hebt, ben je getuige van het uitrollen van een enorme thangka, een grote zijden doek met schilderingen. Het uitrollen van de thangka gebeurt altijd ’s ochtend vroeg voordat de zon opkomt. Op de feesten trekken de mensen hun mooiste kleren aan, inclusief juwelen. Tussen de hoogtepunten door wordt er gepicknickt, waarbij de maaltijd veel vleeswaren bevat en ook de nodige alcoholische drank. Er wordt veel geflirt tussen mannen en vrouwen en de algehele atmosfeer is uitgelaten.

Gevoel voor hiërarchie en respect voor superieuren en oudere mensen is een belangrijk element van de Bhutaanse cultuur. Als het religieuze personages betreft komt er nog een flinke portie eerbied bij. Het is in Bhutan onbeleefd om ‘nee’ te zeggen. Bhutanezen zullen elke vraag positief beantwoorden; als ze het antwoord niet weten, zullen ze een uitvlucht verzinnen. Het getuigt van slechte manieren al te zeker te zijn van jezelf. Een woord als ‘misschien’ komt vaak voor als je in gesprek bent.
 

Erg belangrijk in het contact met Bhutanezen is het geven van een cadeautje. Die cadeautjes mogen echter niet in het bijzijn van de gever worden geopend. Bhutanezen trakteren hun gasten graag op enkele glazen thee of alcoholische drank. Als je voor een etentje wordt uitgenodigd, worden er vooraf enkele drankjes genuttigd. Tijdens het eten wordt er niet geconverseerd, eten is een serieuze zaak, die niet afgeleid hoeft te worden door gepraat. Het praten dient vóór de maaltijd plaats te vinden. Bhutanezen eten hun volle bord met rijst binnen no time leeg en scheppen graag voor een tweede of derde keer op.

Bhutanezen houden erg van dansen. Elke regio heeft zijn eigen dans, rijdansen of kringdansen waarbij ze zelf zingen. Bij sociale gelegenheden wordt vaak na het eten en de drank samen gedanst. Toeristen worden hierbij uitgenodigd om mee te doen. Het lijkt vrij simpel maar als je eenmaal in de kring staat dan is het toch moeilijker dan je denkt. De Bhutanezen waarderen het zeer als iedereen meedanst, het is vaak erg leuk om mee te doen. Het ritme gaat omhoog en het tempo wordt versneld, er wordt harder gezongen en veel gelachen.
 

Een chorten, een religieus monument om te offeren, ook wel stupa genaamd, meestal met gebedsvlaggen en soms met gebedswielen, symboliseert de geest van Boeddha en is daarom heilig. Als je eromheen loopt dien je tegen de klok in te lopen. Als je een tempel, dzong of ander religieus betreedt, dien je netjes gekleed te zijn. Als je praat doe het dan zachtjes. En vergeet niet je schoenen uit te trekken en hoofdbedekking af te doen.
 

Erg belangrijk in het contact met Bhutanezen is het geven van een cadeautje. Die cadeautjes mogen echter niet in het bijzijn van de gever worden geopend. Bhutanezen trakteren hun gasten graag op enkele glazen thee of alcoholische drank. Als je voor een etentje wordt uitgenodigd, worden er vooraf enkele drankjes genuttigd. Tijdens het eten wordt er niet geconverseerd, eten is een serieuze zaak, die niet afgeleid hoeft te worden door gepraat. Het praten dient vóór de maaltijd plaats te vinden.
Een chorten, een religieus monument om te offeren, ook wel stupa genaamd, meestal met gebedsvlaggen en soms met gebedswielen, symboliseert de geest van Boeddha en is daarom heilig. Als je eromheen loopt dien je tegen de klok in te lopen.
Als je een tempel, dzong of ander religieus betreedt, dien je netjes gekleed te zijn. Als je praat doe het dan zachtjes. En vergeet niet je schoenen uit te trekken en hoofdbedekking af te doen.

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN Bhutan. Het boekje kost 8,95 en is rechtstreeks met eenmalige machtiging te bestellen via www.tegastin.nl.

Bhutan kent verschillende klimaatzones. Van een hooggebergteklimaat in de bergen tot tropisch in het zuiden. Het klimaat is nogal onvoorspelbaar en kan per plek en van dag tot dag erg verschillen. Het zuiden van Bhutan heeft een tropisch klimaat met een moessonseizoen. Het oosten is warmer dan het westen. In de dalen van Thimphu en Paro is het 's winters overdag 16 C bij helder weer, maar 's nachts vriest het vaak. Het noorden heeft een hard klimaat, met moessonregens in de zomer en pakken sneeuw in de winter waardoor alle wegen naar het centrum van het land geblokkeerd worden. Vanaf eind april steken er vanaf begin van de middag sterke winden op die vol met stof zitten. Ze duren tot een uur of zes. Midden juni komt met de moesson het regenseizoen. Er is overvloedige regenval, het meest in het zuiden. 's Zomers zijn de fluctuaties in temperatuur in het midden van het land niet zo groot, de gemiddelde dagtemperatuur is dan rond de 25 C.

Bhutan heeft een opeenvolging van drie verschillende landschappen over een afstand van slechts 70 kilometer. In het zuiden, met het tropische klimaat, zie je rijstvelden, bananen- en sinaasappelboomgaarden, vervolgens kom je wat hogerop in het dichte bosgebied dat langzaam overgaat in een alpine-achtig bos om te eindigen in het berggebied, waar de yaks grazen en waar alleen wintergraan kan groeien.
Bhutan is een natuurparadijs.De bevolking woont - in nauw contact met de natuur - diep verborgen in de oksels van de Himalaya. Het unieke ecosysteem bevat 5400 florasoorten, zo'n 770 vogelsoorten, 50 rododendronsoorten en een verbazingwekkende variëteit medicinale planten en orchideeën. Wat de fauna betreft, die is ook bijzonder veelsoortig (160 soorten), ook al omdat de Bhutanezen om religieuze redenen noch jagen noch vissen.

De officiële religie is de Drukpa Kagyupa stroming binnen het Mahayana boeddhisme dat door ongeveer 90% van de bevolking beleden wordt. De andere grote godsdienst - die door ongeveer 10% van de bevolking beleden wordt - is het hindoeïsme.

Bhutan heeft een geestelijk leider, de Je Khempo - de enige persoon naast de koning die een oranjegele hoofddoek mag dragen - die voorgedragen wordt door de kloosteroversten en benoemd door de koning. Hij adviseert de overheid op vele terreinen.
Er worden nog steeds chortens (stupa's) gebouwd. Iedere chorten bestaat uit vijf onderdelen die de elementen symboliseren. De vloer staat voor de aarde, de koepel voor water, de dertien parasols voor vuur, de maan en de zon voor de lucht. De dertien parasols symboliseren ook de dertien graden die omhoog gegaan moet worden om de staat van verlichting te bereiken.
Monniken zijn gespecialiseerd in het maken van mandala's. Een mandala is een mystiek diagram. In het midden is een godheid afgebeeld met wie de boeddhistische gelovige zich - na het afleggen van een aantal stappen - wenst te verenigen. De meeste mandala's zijn geverfd op een katoenen doek en bestaan uit cirkels en vierkanten.
Het Tantra boeddhisme gelooft dat alle mensen zich reïncarneren, dit als gevolg van hun daden in het verleden, ook wel karma genoemd. Alle mensen streven naar Verlichting. Als mensen dit stadium bereiken, betekent dit het einde van de reïncarnatiecyclus. Zij zijn dan in de staat van Nirvana, die aan alle lijden een eind maakt. In deze staat heerst het Absolute, ook wel Leegte genoemd waarbij het onderscheid tussen subject en object is opgeheven. Toch erkent het Mahayana boeddhisme en het Tantra boeddhisme een reeks symbolische godheden en potentiële godheden, bodhisattvas genoemd, of te wel toekomstige godheden. Deze verlichte wezens hebben al het stadium van de Verlichting bereikt, maar zien daar vrijwillig van af om weer te reïncarneren in de wereld van de mensen ten einde hen te helpen.
De woorden van Boeddha liggen niet alleen vast in de geschriften, de sutra’s, en in de leefregels voor monniken, de vinaya, maar ook in de tantra’s, esoterische geschriften die alleen begrepen kunnen worden met hulp van een priester, lama genoemd. De religieuze praktijk bestaat uit rituelen zoals het reciteren van mantra's, prostraties (het vooroverliggend op de knieën voorwaarts bewegen) en het maken van mandala's, die gebruikt worden om te mediteren.

De officiële nationale taal is Dzongkha. Daarnaast zijn er zo'n twintig dialecten. Ook wordt in bepaalde streken Nepalees gesproken. Het Engels is de taal van het onderwijs. Op de scholen wordt ook Dzongkha onderwezen maar veel schoolboeken zijn alleen beschikbaar in het Engels.

Ambassades en consulaten

Consulaat van het Koninkrijk Bhutan in Nederland
Koningin Marialaan 176, 2595 GE Den Haag
E cornelisklein@gmail.com

Nederlandse Ambassade in India
6/50 F, Shanti Path, Chanakyapuri, New Delhi 110021
T +91 11 241 97 600
F +91 11 241 97 710
I www.mfa.nl/nde

Belgische Ambassade in India
50-N Shantipath, Chanakyapuri, New Delhi 110021
T +91 11 424 28 000
F +91 11 424 28 002
I www.diplomatie.be/newdelhinl

Nederland/Belgisch Consulaat in Bhutan
Langjuphaka, Thimphu, P.O. Box 815, Thimphu
T +975 2 323259
F +975 2 322649
E consulate@snv.org.bt

De stroomspanning bedraagt 220 volt. Af en toe valt de stroom uit, ook in Thimpu. Houd dus altijd een zaklamp of kaars bij de hand.

Het is gebruikelijk om fooien te geven in hotels en restaurants. Het bedienend personeel waardeert het zeer als je geld achterlaat voor ze of het persoonlijk aan ze geeft voordat je vertrekt. Je kunt het bedrag afronden naar boven maar van toeristen wordt verwacht dat ze zeker 10% fooi geven.
Als je op trekking gaat en tevreden bent met de geleverde service moet je zeker goed voor het personeel zorgen. De gids geef je het meeste fooi, daarna de hulpjes van de gids, keukenpersoneel en de ‘horseman’ en zijn hulpen. Geef dit persoonlijk (of als groep) aan iedereen apart zodat je ze persoonlijk kunt bedanken en zeker weet dat zij het direct krijgen. Als je tevreden bent geef dan een ruime beloning want hun salaris is allerminst riant. Zorg dat je tijdens een trektocht voldoende cash bij je hebt voor de fooien op de laatste dag (dollarbiljetten of Euro’s kan eventueel ook). Onderweg kan je nergens je buitenlandse valuta wisselen.

De mensen in Bhutan zijn erg fotogeniek en iedereen zet zijn mooiste glimlach op. Maar niet iedereen wil gefotografeerd worden. Vraag altijd om toestemming. In kloosters en tempels is het meetal verboden om te filmen of te fotograferen. Zorg dat je voldoende voldoende batterijen meeneemt voor je fototoestel.

Voor het professionele fotografeer- en filmwerk en/of het filmen in kloosters en tempels moet een vergunning worden aangevraagd bij het Ministerie van Cultuur.

Fotografie neemt een belangrijke plaats in voor veel reizigers. Het is fantastisch magische momenten, contacten met mensen, prachtige monumenten en bizarre situaties vast te leggen. En ze vervolgens bij thuiskomst als een blijvende herinnering in te plakken, aan de muur te hangen of te verspreiden via het internet. Koning Aap organiseert enkele keren per jaar een tweedaagse fotocursus waarin zowel een inleidende technische- als een beeldende kant zit. Voor meer informatie klik hier.

De nationale munteenheid is de Ngultrum (Nu.). De Ngultrum is verdeeld in 100 chetrums. De Ngultrum is gekoppeld aan de Indiase Rupee en heeft dezelfde waarde (1 Nulgrum = 1 Rupee). Voor één Euro ontvang je ongeveer 65 Ngultrums (stand september 2011, kijk voor de dagkoers op www.mijnwisselkoers.nl).
Travellercheques of cash geld kunnen gewisseld worden in de BOB (Bank of Bhutan), de BNB (Bhutan National Bank) of in een paar grote hotels. Met een Master Card kun je ook sinds kort Ngultrum opnemen bij de geldautomaten van BOB (tot een maximum van Nu. 18,000 per keer, met ongelimiteerde aantal gelduitgiften per dag – behalve die door uw eigen bank opgelegde maximum). BOB heeft op dit moment geldautomaten in Thimphu, Paro, Phuentsoling, Wangdue, Trashigang en Gelephu (maar is bezig met uitbreiding). Mocht je nog Indiase rupees overhebben dan kun je die gebruiken in Bhutan, maar Rupee-biljetten van 500 en 1000 zijn geen wettig betaalmiddel en kunnen niet officieel gewisseld worden. Het meest praktisch is om cash Euro’s mee te nemen die je bij de bank kan wisselen. De banken in Thimphu en Paro zijn van 9.00 tot 15.00 uur van maandag tot vrijdag geopend en zijn ook op zaterdagochtend geopend tot 12.00 uur.
In sommige grote souvenir winkels kun je tegenwoordig met creditcard (Visa is meest gangbaar) betalen maar vaak geven ze de voorkeur aan cash betalingen.
Accepteer geen beschadigde biljetten, je raakt ze namelijk niet meer kwijt.

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

Voor Bhutan worden vaccinaties aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
 

Vaccineren bij je thuis!
Bij veel reizen die we aanbieden zijn inentingen tegen de belangrijkste ziekten noodzakelijk. Niet het meest leuke deel van je reisvoorbereiding maar wel onvermijdelijk. Koning Aap heeft in samenwerking met Thuisvaccinatie.nl een oplossing gevonden voor deze vaak tijdrovende klus. In plaats van dat jij naar de GGD of huisarts moet gaan, komt een huisarts bij je thuis op het moment dat het jou schikt om de benodigde inentingen te zetten.

Thuisvaccinatie.nl is een landelijk werkend vaccinatiecentrum (enkel in Nederland). Als je minstens 4 weken voor vertrek contact met hen opneemt, garanderen we dat je gebruik kunt maken van deze unieke service. Een handig alternatief voor de GGD!
 

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen) en ontsmettingsdoekjes. In Thimphu zijn een aantal apothekers die ruim gesorteerd zijn, ook zonder recept is het geen probleem om een antibiotica kuur mee te krijgen. Of deze kuur dan ook werkt is niet 100% gegarandeerd.

Het is heel erg belangrijk dat je de tijd neemt om te acclimatiseren als je eenmaal in Bhutan bent. Onderschat het hoogteverschil niet en ga niet meteen de eerste avond naar de eerste de beste bar voor een glas lokale whisky of ander nationaal brouwsel (ara). Je lichaam heeft tijd nodig om aan de hoogte te wennen. De straling van de zon moet je niet onderschatten, wees voorzichtig en bescherm jezelf door een goede beschermingsfactor op te smeren. Een pet of zonnehoedje kun je het beste standaard in je handbagage meenemen. Neem dan ook direct je veldfles of waterflesje mee in je handbagage. Het is verstandig om veel water te drinken omdat je veel vocht verliest door de hoogte of door de warmte in de zomer. Overal zijn plastic flessen water te koop zodat je zeker weet dat het goed drinkbaar is. Je kunt het water uit de kraan beter niet drinken, om je tanden er mee te poetsen kan prima maar slik het niet door.

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts en apotheek.

Mocht je onverhoopt in het ziekenhuis belanden, laat je niet afschrikken door de hygiënische omstandigheden. De artsen en verplegend personeel beschikken over goede kennis van medische zaken. Indien er echt iets ernstigs gebeurd is het raadzaam om, indien mogelijk, zo snel mogelijk terug naar Nederland te vliegen en daar verdere behandeling te laten plaatsvinden.

Naast een geldig paspoort is een visum vereist. Persoonlijke elektronica (telefoon, laptap, scheerapparaat) is toegestaan. Ingevoerd mag worden: 200 sigaretten of 50 sigaren of 250 gram tabak, 1 liter sterke drank en 250 ml toiletzeep. Bij vertrek op het internationale vliegveld Paro moet vertrekbelasting betaald worden. In augustus 2008 bedroeg die Nu 300 of Rs 300.
De uitvoer van religieuze antiquiteiten is streng verboden.

Bhutan ligt een half uur voor op de Indiase tijd. Ten opzichte van de Nederlandse/Belgische tijd is het ‘s zomers vier uur vroeger dan bij ons en ‘s winters vijf uur.

Bhutan is, in het algemeen, bijzonder veilig. Het heeft de laagste criminaliteitscijfers ter wereld. Vrouwen kunnen ook prima alleen op reis. De mensen zijn erg vriendelijk en behulpzaam. De laatste jaren stijgt de criminaliteit wel, vooral in Thimphu, en is het niet raadzaam om helemaal alleen ’s avonds terug te lopen via donkere steegjes naar je hotel. Neem in ieder geval een paraplu mee zodat je de honden kan laten schrikken die blaffend achter je aan komen rennen.

Er zijn vele winkels langs Norzim Lham in Thimphu waar je sieraden en kunstnijverheid kunt kopen. Ook in Paro en Bhumtang vind je souvenir winkels maar verder hoef je niet veel te verwachten van het aanbod, vaak wordt overal hetzelfde aangeboden. De Bhutanese kunstnijverheid is vrij duur, men was tot voor kort niet gewend producten voor toeristen te maken. Men kijkt raar op als een toerist wil afdingen, dat is niet de gewoonte maar tegenwoordig zijn de verkopers er wel aan gewend dat toeristen willen onderhandelen. Of het ook lukt verschilt per verkoper. In Thimphu kun je o.a. in het Emporium thangka’s - religieuze schilderijtjes - kopen vanaf 20 euro. Gesneden houtwerk ligt er in allerlei soorten en maten. Grote thangka’s met brokaat van goud of zilver kosten tussen de 300 en 500 euro. Je kunt ook spullen van bamboe of rotan kopen, als mandjes, Chinese hoeden, matten of kleedjes. Op de markt aan de overkant van de rivier (loop de traditionele brug over bij de groenten markt) vind je ook een uitgebreide selectie souvenirs en de mogelijkheid om te onderhandelen over de prijs is hier ook wat groter. Veel souvenirs worden in India of Tibet gemaakt, met name de sieraden komen uit India.
CD’s met Bhutanese popmuziek kun je kopen bij Norling, tegenover het Druk winkelcentrum. Op vele plaatsen, o.a. op de markt kun je T-shirts kopen met een afbeelding van de landkaart van Bhutan, of met boeddhistische tekens of symbolen.
Je kunt ook prachtige handgeweven kira’s en gho’s kopen maar schrik niet van de prijzen. Voor een kleine placemat die geweven is van 100% zijde betaal je ongeveer 40-50 Euro. De katoenen placemats en tafellopers zijn wel iets goedkoper maar ook nog relatief kostbaar. Het weven is zeer arbeidsintensief en hoe ingewikkelder het patroon des te duurder het stuk textiel.
 

Winkels zijn van maandag tot en met zaterdag open van 9.00 tot 20.00 uur. Zondag zijn ze dicht.

Nationaal Museum Paro (Ta Dzong)
Dinsdag - zaterdag van 9.00 tot 16.00 uur, zondag van 11.00 tot 16.00 uur. Gesloten op maandag en nationale feestdagen.

Kunstnijverheidsschool Thimphu
Maandag - vrijdag van 14.00 tot 16.00 uur, zaterdag van 9.00 tot 12.00 uur. Gesloten op zondag en nationale feestdagen en in de winter van 20 december tot 10 maart.

Nationale Bibliotheek Thimphu
Maandag - vrijdag van 9.00 tot 17.00 uur (zomer) en 9.00 tot 16.00 uur (winter). Gesloten op zaterdag, zondag en nationale feestdagen.

Nationaal Textiel Museum Thimphu
Dinsdag - vrijdag van 9.00 tot 16.00 uur en zaterdag van 13.00 tot 16.00 uur en zondag van 10.00 - 15.00 uur. Gesloten op maandag en nationale feestdagen.

Punakha Dzong
Gesloten in de winter.
 

The Tower of Trongsa Museum of Art, Taa Dzong Trongsa
Open van maandag tot zaterdag van 9.00 tot 17.00 uur (in de winter tot 16.00 uur). Op zondag gesloten en gesloten op nationale feestdagen.