VIETNAM - Groepsreis - 22 dagen

Laos
Laos heeft een oppervlakte van 236.000 km² ( 6 maal Nederland en 8 maal België) en telt ruim 6 miljoen mensen. Met 26 mensen per km² is het een dunbevolkt land (vergelijk Nederland 482, België 342). Het merendeel van de bevolking leeft in de vruchtbare valleien van de Mekongrivier en haar zijrivieren. Terwijl het buurland Thailand inmiddels een redelijk ontwikkeld land is met een goede infrastructuur en grote steden, is Laos een land waar transport voornamelijk over rivieren plaatsvindt en het merendeel van de bevolking (80 procent) in afgelegen dorpen woont die bereikbaar zijn via geitenpaadjes. Slecht eenderde van het landoppervlakte kan voor landbouw gebruikt worden. Overstromingen en perioden van droogte zorgen regelmatig voor problemen in de voedselvoorziening. Ruim de helft van de bevolking leeft van zelfvoorzienend landbouw. Laos is één van de armste landen ter wereld en van alle Zuidoost-Aziatische landen het minst ontwikkeld. Mede door de uiterst gebrekkige infrastructuur is basisgezondheidszorg in grote delen van het land grotendeels afwezig. Minder dan de helft van de bevolking heeft toegang tot veilig drinkwater. Slechts 60 procent van de kinderen volgt enige jaren lager onderwijs. Ongeveer 60 procent van de vrouwen en 77 procent van de mannen kan lezen en schrijven. Middelbaar en hoger onderwijs zijn slechts zeer beperkt beschikbaar, hetgeen grote problemen oplevert in een land dat voor verdere ontwikkeling afhankelijk is van goed opgeleid kader.
De bevolking van Laos is etnisch en linguïstisch zeer divers. De 68 etnische groepen worden afhankelijk van hun topografische locatie in drie hoofdgroepen onderscheiden: de Lao Loum, de Lao Theung (Mon-Khmer taalgroep) en de Lao Soung. Armoede, het gebrek aan overheidsvoorzieningen en mensenrechtenschendingen treffen met name de minderheden. De onderdrukking en vervolging van groepen H’mong-verzetsstrijders was in augustus 2003 aanleiding voor een veroordeling door het VN Comité voor de afschaffing van rassendiscriminatie.

De Lao Loum (Laagland-Laotianen) bevolken de lager gelegen delen van Laos en wonen met name in de Mekong-vallei. Ze vormen ongeveer de helft van de Laotiaanse bevolking. Ze kwamen vanuit het zuiden de Mekongvallei in en verdreven de daar aanwezige Lao Theung. Invloeden vanuit Cambodjaanse, Indonesische en Thaise culturen zijn nog duidelijk waar te nemen. Belangrijkste middel van bestaan is de verbouw van ‘natte’ rijst.
De Lao Theung bestaan uit de bergvolken van Chinees/Maleise afkomst en leven in Midden-Laos. Ze behoren tot de oudste inwoners van Laos en maken ongeveer een kwart van de bevolking uit. Ze vestigden zich in de Mekongvallei totdat ze door de Lao Loum uit die streek verjaagd werden en verhuisden naar hoger geleden streken van Noord- en Zuid-Laos.
De Lao Soung bestaan uit volken die oorspronkelijk afkomstig zijn uit Zuid-China, Tibet en Myanmar en pas vrij recent geëmigreerd zijn. Ze maken zo’n tien procent van de bevolking uit en leven voornamelijk in de bergen vanaf ongeveer 1000 meter. Het zijn landbouwers en ze verbouwen hoofdzakelijk droge rijst, maïs en papavers.
De H’mong vormen de grootste groep, ze komen oorspronkelijk uit Zuid-China en maken ongeveer tweederde deel uit van de hooglandbevolking. Ze verbouwen in de berggebieden voornamelijk rijst, maïs en opium. Er zijn o.a. Zwarte H’mong en Bloemen H’mong. Deze groepen spreken dezelfde taal, maar onderscheiden zich met hun kleding. De H’mong staan bekend als zilversmeden en wevers. Opvallend zijn de holle zilveren armbanden, waarvan ze er soms drie of meer dragen.
De Yao zijn in bevolkingsaantal de tweede groep in het hoogland en komen van oorsprong uit Centraal-China. De vrouwen dragen zwarte jasjes en broeken, gedecoreerd met borduurwerk en rode ‘bontachtige’ kragen, en op hun hoofd grote blauwe of zwarte tulbanden. Bij feestelijkheden dragen de Yao zilveren sieraden.
De Lahu komen van oorsprong uit Tibet en de Chinese provincie Yunnan. Zij zijn zeer bekwaam in weven en borduren. Van jonge meisjes wordt verwacht dat ze hun eigen huwelijkskleding en die van hun bruidegom maken. De mannen zijn zeer handvaardig in het maken van landbouwwerktuigen, gebruiksvoorwerpen en sieraden. De vrouwen van de Lahu dragen zwarte en rode jasjes en strakke rokken. De mannen hebben heldergroene of blauwgroene wijde broeken.
De Akha komen uit de Chinese provincie Yunnan en zijn herkenbaar aan de onafscheidelijke pijp, een puntig soort hoofdtooi en een soort jak dat over het blote lichaam wordt gedragen. De halssieraden van de Akha zijn plat en massief. Aan een halsband hangt doorgaans een grote ronde zilveren schijf; aan hun hoofdtooi dragen ze trossen zilveren munten.
De Lisu komen oorspronkelijk uit Tibet. De vrouwen dragen lange veelkleurige tunieken over hun broeken en soms zwarte tulbanden. Zware zilveren sieraden completeren het kostuum. De mannen doen qua kleding niet onder voor de vrouwen; ook hun kleren zijn veelkleurig en ook zij dragen sieraden.

Vietnam
Vietnam heeft een oppervlakte van 329.566 km² ( 8 maal Nederland en 11 maal België) en telt ongeveer 84 miljoen inwoners. Het land is een éénpartijstaat die geen scheiding der machten kent in de westerse zin van het woord. De Communistische Partij van Vietnam (CPV) is de enige toegestane partij en domineert het politieke leven. Alle hoge bestuursfuncties worden in de regel uitgeoefend door partijleden.
Vietnam hoort tot de dichtst bevolkte landen ter wereld. Ongeveer driekwart van de bevolking woont op het platteland, met name in de belangrijke rijstverbouwende streken. Zeer dicht bevolkt zijn de delta's van de Mekong en de Rode Rivier. De bergen en heuvels zijn dun bevolkt. Het merendeel (58 procent) van de bevolking is werkzaam in de landbouwsector (inclusief visserij en bosbouw). Vietnam is inmiddels de tweede rijstproducent van de wereld. De overheid voert een actief bevolkingsbeleid, waarbij tot 2003 twee kinderen de norm was. Desondanks is zo’n 60 procent van de bevolking jonger dan 25 jaar. Deze bevolkingstoename vormt vooral voor het onderwijs en de gezondheidszorg een zware belasting. Per jaar treden ruim 1,2 miljoen mensen toe tot de arbeidsmarkt. Met de toename van de bevolking, de welvaart en de internationalisering, dienen zich ook problemen aan rond drugsgebruik en HIV/Aids. De voorzieningen zoals onderwijs zijn dan relatief goed ontwikkeld; ruim 90 procent van de volwassen bevolking kan lezen en schrijven. De levensverwachting is relatief hoog, tussen 67 (mannen) en 73 (vrouwen) jaar, en 90 procent van de bevolking heeft toegang tot eerstelijns gezondheidszorg.
Het merendeel (88 procent) van de Vietnamese bevolking hoort tot de Kinh, de etnische Vietnamezen. De een miljoen Chinezen vormen een belangrijke minderheid. In het algemeen hebben de Chinezen (Hoa) gewoonten en kleding van hun vaderland in ere gehouden. Velen vestigden zich in Cholon, vier kilometer van het centrum van Ho Chi Minh City, een bloeiend handelscentrum.
De bewoners van de heuvels en bergen van Midden- en Noord-Vietnam, door de etnische Vietnamezen ‘moi’ of wilden genoemd, vormen samen de grootste minderheid van het land. Deze zogenaamde ‘Montagnards’ zijn nauw verwant aan etnische groepen in Thailand en Zuid-China. Er zijn ruim 50 bevolkingsgroepen, iedere groep heeft zijn eigen kleding, sieraden, taal en religie. Rond Sa Pa in het noorden wonen o.a. de H’mong en Yao. De situatie van de Vietnamese bergvolken heeft zich na de vroegere economische en culturele achterstelling intussen iets verbeterd. Ze mogen weer hun traditionele kleding dragen en de eigen taal spreken. Ook komen er steeds meer scholen voor minderheden, en zijn er kinderen vanuit uit de minderheden die op universiteiten gaan studeren.

Cambodja
Cambodja heeft een oppervlakte van 181.000 km² (4,5 maal Nederland, 6 maal België) en telt ruim 13 miljoen inwoners. Ongeveer 75 procent van de bevolking woont in het vruchtbare gebied tussen het Tonlé Sap-meer in het noordwesten en de regio ten zuiden van de hoofdstad Phnom Penh. Slechts 10 procent van de Cambodjanen woont in een stad. In 1970 telde de Cambodja nog maar zes tot zeven miljoen inwoners. Vanwege oorlogen en burgeroorlogen, maar vooral vanwege het schrikbewind van de Rode Khmer in de periode 1975 tot 1979, zijn meer dan één miljoen (sommigen zeggen drie miljoen) om het leven gekomen of gebracht. Door het zeer hoge geboortecijfer na 1979 is het inwonertal tot het huidige niveau opgelopen. Cambodja heeft een zeer jonge bevolking; bijna 40 procent van de bevolking is jonger dan 15 jaar en de gemiddelde leeftijdsverwachting bedraagt voor mannen 55 jaar en voor vrouwen 61 jaar. Hoewel er de laatste jaren veel verbetert is, leeft nog altijd een groot percentage onder de armoede grens. Slechts de helft van de bevolking heeft toegang tot essentiële medicijnen en 58 procent van de vrouwen en 80 procent van de mannen kan lezen en schrijven.
Cambodja heeft een vrij homogene bevolkingssamenstelling, ongeveer 90 procent van de bevolking behoort tot de Khmer. Belangrijke minderheidsgroepen vormen Chinezen, etnische Vietnamezen, Cham en diverse bergvolken.
De Khmer behoren tot de Mon-Khmer, die al sinds de 2e eeuw n.Chr. in Cambodja wonen en uit Zuid-China afkomstig zijn. De Khmer zijn onder andere stichters van het rijk van Angkor. Ze zijn vooral landbouwers. Ze kennen een systeem van wederzijdse hulp en werken samen tijdens de verbouw en oogst van de rijst. Daarbuiten zijn ze tamelijk individualistisch. Khmer staan niet bekend als ondernemers of handelaars.
Ongeveer vijf procent van de bevolking is Vietnamees. Deze boeren en vissers wonen vooral rond de hoofdstad Phnom Penh en langs de Mekong. Na het Rode Khmer-bewind vluchtten veel Vietnamezen terug naar Vietnam, maar keerden na 1979 terug. De verhouding tussen de Vietnamezen en de Khmer is slecht door cultuur- en economische verschillen. De hardwerkende, ondernemende Vietnamezen, vaak werkzaam in de visserij en in het kleinbedrijf, hebben het financieel namelijk vaak beter dan de Khmer-Cambodjanen.
Drie procent van de bevolking is Chinees. Zij zijn veel meer geïntegreerd dan de Vietnamezen en huwelijken tussen Chinezen en Cambodjanen zijn bepaald geen uitzondering. De eerste Chinezen kwamen in de 18e en 19e eeuw vanuit Zuid-China naar Cambodja en vormden al snel een belangrijke factor in de Cambodjaanse economie. De meeste Chinezen wonen in steden en werken in de handel, het bankwezen of als winkelier.
Zo’n twee procent van de bevolking hoort tot de Cham. Ze stammen af van de inwoners van Champa, een hindoerijk dat vanaf de 2e eeuw over een gebied in Vietnam regeerde. De Cham, vaak handwerkslieden, vissers en boeren, wonen vooral langs de Mekong, het meer van Tonlé Sap en langs de kust. In de 17e eeuw vermengden ze zich met moslims uit Maleisië, namen hun geloof over en worden daarom ook wel de Khmer Islam genoemd. De Cham hebben zeer te lijden gehad onder het atheïstische Rode Khmer-regime.
Tot slot zijn er de geïsoleerd levende bergvolken of ‘chunchiet’. Zij maken nog niet een procent uit van de Cambodjaanse bevolking en wonen vooral in de heuvels en op de hoogvlakten die grenzen aan de grens met Vietnam en Laos. De meeste bergvolken wonen in de provincies Ratanakiri en Mondulkiri. Men onderscheidt twaalf groepen, waarvan de grootste de Tompoun, Kuy, Jarai, Kreung, Stieng en Phong zijn. Elke groep heeft zijn eigen taal, godsdienst en cultuur, die over het algemeen sterk van de Khmer verschilt. De meeste bergvolken leven van de zwerflandbouw.
 

Vietnam heeft een oppervlakte van 329.566 km² ( 8 maal Nederland en 11 maal België) en telt bijna 87 miljoen inwoners. Het land is een éénpartijstaat die geen scheiding der machten kent in de westerse zin van het woord. De Communistische Partij van Vietnam (CPV) is de enige toegestane partij en domineert het politieke leven. Alle hoge bestuursfuncties worden in de regel uitgeoefend door partijleden.
Vietnam hoort tot de dichtst bevolkte landen ter wereld. Ongeveer driekwart van de bevolking woont op het platteland, met name in de belangrijke rijstverbouwende streken. Zeer dicht bevolkt zijn de delta's van de Mekong en de Rode Rivier. De bergen en heuvels zijn dun bevolkt. Het merendeel (58 procent) van de bevolking is werkzaam in de landbouwsector (inclusief visserij en bosbouw). Vietnam is inmiddels de tweede rijstproducent van de wereld. De overheid voert een actief bevolkingsbeleid, waarbij tot 2003 twee kinderen de norm was. Desondanks is zo’n 60 procent van de bevolking jonger dan 25 jaar. Deze bevolkingstoename vormt vooral voor het onderwijs en de gezondheidszorg een zware belasting. Per jaar treden ruim 1,2 miljoen mensen toe tot de arbeidsmarkt. Met de toename van de bevolking, de welvaart en de internationalisering, dienen zich ook problemen aan rond drugsgebruik en HIV/Aids. De voorzieningen zoals onderwijs zijn dan relatief goed ontwikkeld; ruim 90 procent van de volwassen bevolking kan lezen en schrijven. De levensverwachting is relatief hoog, tussen 67 (mannen) en 73 (vrouwen) jaar, en 90 procent van de bevolking heeft toegang tot eerstelijns gezondheidszorg.

Het merendeel (88 procent) van de Vietnamese bevolking hoort tot de Kinh, de etnische Vietnamezen. De een miljoen Chinezen vormen een belangrijke minderheid. In het algemeen hebben de Chinezen (Hoa) gewoonten en kleding van hun vaderland in ere gehouden. Velen vestigden zich in Cholon, vier kilometer van het centrum van Ho Chi Minh City, een bloeiend handelscentrum.
De bewoners van de heuvels en bergen van Midden- en Noord-Vietnam, door de etnische Vietnamezen ‘moi’ of wilden genoemd, vormen samen de grootste minderheid van het land. Deze zogenaamde ‘Montagnards’ zijn nauw verwant aan etnische groepen in Thailand en Zuid-China. Er zijn ruim 50 bevolkingsgroepen, iedere groep heeft zijn eigen kleding, sieraden, taal en religie.

Post van Vietnam naar de Benelux doet er ongeveer twee weken over. Je kunt je post het beste versturen vanuit een postkantoor in Hanoi of Ho Chi Minh City. Als je het doet vanuit een kleinere plaats, dan doet je post er nog langer over. Laat postzegels op je brieven altijd meteen afstempelen.

Internationaal bellen kan vanuit een telefoon-, postkantoor of een hotel. In telefoon- en postkantoren is het altijd goedkoper dan in hotels. Collect call, waarbij de ontvanger betaalt is niet mogelijk. Het internationale landennummer voor Vietnam is 0084, voor Nederland 0031 en voor België 0032. Bellen vanuit Vietnam met gsm is in principe mogelijk, maar uiteraard afhankelijk van toestel en abonnement. Informeer voor vertrek bij je provider naar de mogelijkheden en kosten.

In grote steden en plaatsen waar veel toeristen komen zijn volop internetcafés.

De Vietnamese keuken is licht verteerbaar en fris van smaak door het gebruik van basisingrediënten die niet vooraf bewerkt zijn, door de karakteristieke kruiden, een unieke wijze van bereiden en het combineren van de meest uiteenlopende smaken. Wel wordt er vaak de smaakversterker ve tsin aan toegevoegd. Sommige mensen zijn daar allergisch voor. Een onmisbaar bestanddeel in de Vietnamese keuken is vissaus (nuoc mam), een lichtbruine heldere pittige saus met een zeer herkenbaar aroma. De vissaus wordt op een bijzondere wijze geproduceerd. Door verse ansjovis met zout water in houten vaten te leggen wordt er vocht uit de vis getrokken. Na ongeveer anderhalve maand is het vocht een eerste kwaliteit nuoc mam, scherp en bremzout. Eten doe je met stokjes uit een kommetje. Je neemt wat rijst in het kommetje en vult dat aan met kleine beetjes vlees, vis of groenten uit de schotels. Je kommetje in één keer vol scheppen wordt als zeer onbeleefd ervaren. Dan breng je het kommetje naar de mond en begint te eten. Laat de stokjes nooit in het kommetje zitten, maar leg ze er bovenop.

Er zijn zo'n 500 verschillende traditionele gerechten, variërend van exotische vleessoorten als cobra en vleermuis tot fantastische vegetarische creaties. De basis van een Vietnamese maaltijd is gestoomde witte rijst (óm). Daarbij worden soep (phó), groenten (rau), vlees, vis (cà), kruiden en sauzen gevoegd. Vlees, garnalen (tom), krab (cua) en riviervis nemen een belangrijke plaats in binnen het Vietnamese menu, vooral in het zuiden. Stokbrood is een overblijfsel uit de Franse koloniale tijd, en is in het hele land verkrijgbaar. Op straat kun je stokbrood met paté en kaas (la vache qui rit) kopen. Spring rolls (kleine loempia's) en gestoomde rijstpannenkoekjes zijn populaire snacks. Loempia's heten in het noorden nem Saigon en in het zuiden cha gio. Ze bestaan uit krab en varkensvlees, paddestoelen, garnalen, rijst, fijne mie en taugé, dat in een dun rijstvel wordt gerold en vervolgens krokant wordt gefrituurd. Een uitstekende soep uit het zuiden is ho tieu. Daarvoor worden vaak garnalen, krabvlees en varkensvlees gebruikt als ingrediënten. Bun bo is een andere populaire pittige soep, met munt, taugé en limoensap. Een derde favoriete soep is canh chua, met als ingrediënten vis, ananas, sterfruit, okra en verse kruiden. Voor de avontuurlijker ingestelde gastronomen zijn er (vooral in het noorden) specialiteitenrestaurants waar schildpad (con rua), slang (trang of ran ho), paling (uon), kikker (ech), hond (thit cho), vleermuizen (con doi of doi qua) en ander wild wordt geserveerd. Je kunt in Vietnam ook vegetarisch eten, maar verwacht dan geen hoogstandjes. Toy an chay betekent 'ik ben vegetariër'. Lekker zijn bamboesoep, gebakken paddestoelen of vegetarische soep.

Vietnam heeft een groot aantal lokale biersoorten, o.a. Hanoi en Saigon Beer, 333 (uitgesproken als ba-ba-ba), Halida en Hada. Daarnaast zijn er ook vele buitenlandse soorten verkrijgbaar waaronder ook Heineken. Frisdranken zijn er in overvloed; natuurlijk zijn de Pepsi en de Cola favoriet. Verse limoensap is een heerlijk dorstlessend middel, evenals de thee (nuoc che), die te allen tijde verkrijgbaar is en op geen enkele hotelkamer ontbreekt. Mineraalwater (nuoc suoi) tenslotte is overal in flessen te koop. Op straat kun je een open gehakte kokosnoot met een rietje erin kopen, het kokossap is lekker fris.

In de hotels zijn er overvloedige ontbijten, met stokbrood, vers fruit en yoghurt. Vooral in de steden is altijd wel eten te vinden. De lunchtijd is vanaf 11.30 tot ongeveer 13.00 uur. Veel straatrestaurantjes houden van 13.00 tot 14.30 uur siësta. Buiten de steden is het moeilijk om in de vroege namiddag en late avond eten te vinden. In de minder toeristische gebieden is vaak niet meer te krijgen dan enkele rijstgerechten en phö, een noedelsoep die in tal van variaties wordt opgediend. De meeste Vietnamezen eten dit gerecht driemaal per dag.

Vietnam kent tal van nationale en religieuze feestdagen. Nationale feestdagen zijn: Hereniging van Noord- en Zuid-Vietnam (30 april), Dag van de Arbeid (1 mei), Verjaardag van Ho Chi Minh (19 mei) en Onafhankelijkheidsdag (2 september).

Veel religieuze feestdagen en festivals worden geteld volgens de maankalender die uitgaat van de maancyclus. Ieder jaar begin met een nieuwe maan en hierdoor valt het Nieuwe Jaar, Têt, op wisselende data, maar altijd ergens tussen medio januari en medio februari. Eén week voor en één week na Têt ligt het openbare leven in heel Vietnam stil en zijn banken gesloten.
In mei vindt het Lantaarn Festival plaats. Tempels en pagodes zijn met lantaarns verlicht. In augustus wordt de dolende-zielendag gevierd. Dit feest is gewijd aan de zielen van de gestorvenen die geen kinderen hebben om voor hen te bidden.
Het mid-herfstfeest, of Têt Trung Thu is een feest voor kinderen, met cadeautjes, kleurrijke drakendansen en speciale gerechten. Een maand later wordt de komst van de winter gevierd met het oplaten van vliegers.
Een zeer compleet overzicht van feesten verspreid over heel Vietnam is te vinden op: www.vietnamtourism.com, doorklikken naar rubriek festivals.

Tet Festival - Vietnamees Nieuwjaar
Het Tet Festival is voor de Vietnamezen het belangrijkste feest van het jaar. De hele familie komt dan bij elkaar om het nieuwe jaar te vieren. De Vietnamezen geloven dat ook de geesten van de overleden familieleden terug naar aarde komen om het festival te vieren. 'Tet' is ook de verjaardagsdag van elke Vietnamees. Iedereen in Vietnam wordt dan een jaartje ouder.

In de week voor Tet worden door veel Vietnamezen allerlei rituelen uitgevoerd. Zo wordt bijvoorbeeld aan de geesten van de voorouders een diner aangeboden. Een ander ritueel is dat veel Vietnamezen naar de begraafplaatsen gaan om daar de geesten van de overleden voorouders uit te nodigen voor het Tet Festival. Ook maakt men het huis extra schoon om de geesten van de voorouders te kunnen ontvangen. Zo hoopt men ze gunstig te stemmen en geluk te krijgen in het nieuwe jaar.

Op oudejaarsavond is er een avondmaal. Op nieuwjaarsdag gaat men meestal naar een pagode. Een soort tempel waar aan de verschillende goden geluk wordt gevraagd voor het nieuwe jaar. Daarbij wordt veel wierook gebrand. En zoals wij de oliebol kennen bij de jaarwisseling, kent men in Vietnam de rijstkoek (Banh Chung). Eigenlijk zijn het cakejes van kleefrijst, gevuld met varkensvlees, vet, bonen en uien en is het het eerste gerecht dat geserveerd wordt tijdens de zeer uitgebreide lunch van wel zeven verschillende gerechtjes. Drank erbij is voornamelijk bier en water.

NB: Het festival wordt voornamelijk onder familieleden gevierd, dus zal de toerist bijzonder weinig meemaken van de feestvreugde. In de hotels en restaurants zal dan zeer waarschijnlijk ook minder personeel aanwezig zijn (iedereen wil naar zijn familie!). Voor en na Tet is er is zeer veel drukte op de wegen en in de treinen. Doch wanneer Tet eindelijk begint zijn de straten uitgestorven... Hotels, vluchten, bussen en treinen zijn (zover verkrijgbaar!) in deze periode overvol. Musea en andere bezienswaardigheden, restaurants en winkels zullen, vaak voor een periode van 8 tot 9 dagen rond Tet, hoogstwaarschijnlijk gesloten zijn. Houd hier rekening mee!
2011 – Jaar van de Kat/Konijn – 3 februari
2012 – Jaar van de Draak – 23 januari

In Vietnam lijken de omgangsvormen in eerste instantie nogal ongedwongen. Maar onder die schijnbare openheid gaat een verborgen wereld schuil, waar buitenstaanders nauwelijks toegang toe hebben. Toch krijgen bezoekers uit verre landen doorgaans veel aandacht en aanspraak, van kinderen en ouderen, van vrouwen en mannen. Waar je vandaan komt, hoe oud je bent, hoe het met je familie gaat, of je getrouwd bent. Niet dat ze uitvoerig uitleg verlangen. Op de vraag "Hoe gaat het?" of "Ben je gezond?", antwoordt een Vietnamees doorgaans "Bình thuòng" (gewoon). Want ook elkaar stellen ze dergelijke beleefdheidsvragen, onder meer om afkomst en rangorde te peilen. De rangorde is belangrijk om het gedrag ten opzichte van elkaar te bepalen. Jongeren dienen ouderen met respect te bejegenen, en datzelfde geldt voor vrouwen ten opzichte van mannen, leerlingen ten opzichte van leraren en in het algemeen voor lager geplaatsten ten opzichte van 'hogeren'.

Een Vietnamees probeert ten koste van alles onenigheid te voorkomen, en gaat conflicten het liefst uit de weg. Want die verstoren de harmonie en leiden tot verlies van waardigheid. Een buitenlander die ruzie maakt, daalt in achting en krijgt niets gedaan. Uit verlangen naar harmonie zegt een Vietnamees uit beleefdheid misschien zelfs geen 'nee' op een vraag waar 'ja' prettiger klinkt. Extra verwarrend werkt het Vietnamese antwoord da (spreek uit: ja), door het woordenboek vertaald als 'ja'. Het betekent echter geen volmondig 'ja', maar eerder 'ja ik luister'. Dit heeft al vaak tot misverstanden geleid tussen Vietnamezen en buitenlanders.

Vietnamezen zijn erg voorkomende en vriendelijke mensen. Vooral in het zuiden staan de mensen open voor contacten met de buitenwereld. In het noorden is de bevolking over het algemeen wat gereserveerder. Mannen schudden ter begroeting gewoon als bij ons de hand, vrouwen knikken meestal alleen met hun hoofd. Monniken en nonnen groeten vaak nog op traditionele wijze door de handen voor het lichaam te vouwen en een lichte buiging te maken. Het is beleefd om zo'n begroeting op dezelfde manier te beantwoorden.

Het uiten van positieve emoties als genegenheid, gebeuren subtieler dan wij gewend zijn. Het in het openbaar tonen van affectie (zoals zoenen) tussen verschillende geslachten wordt niet op prijs gesteld. Daarentegen lopen jongens met jongens en meisjes met meisjes vaak hand in hand, zonder enige bijbetekenis.

Bezoeken aan alle heiligdommen dient blootshoofds te gebeuren en op blote voeten. Als je om een pagode heen loopt, doe dat dan met de wijzers van de klok mee. Draag je je schoenen in de hand, dan houd je ze het best in de buitenste, de linkerhand, want schoenen gelden, net als voeten, als onrein en mogen daarom niet naar de heilige plaats wijzen. Ga je met je voeten in de richting van een boeddhabeeld of monnik zitten, dan maak je je schuldig aan een grove belediging. En maak vooral geen foto van iemand die voor een boeddhabeeld staat, dat wordt als heiligschennis beschouwd.

Volgens het confucianisme is de plaats van de vrouw aan de zijde van haar man en is zij aan hem ondergeschikt. Dit is een basisprincipe waar de Vietnamees wel mee is opgevoed, maar waaraan hij zich niet altijd door de decennia heen kon houden. Bijvoorbeeld gedurende de oorlog streden vele vrouwen een moedige strijd en waren vele districtshoofden en aanvoerders vrouwen. Ook in de geschiedenis van het land komen grote vrouwelijke helden voor. Bijvoorbeeld de Gezusters Trung. Het confucianisme werd van overheidswege opgelegd met het doel gehoorzame volgelingen te krijgen. Maar het volk interpreteerde de regels meer flexibel waardoor de vrouw een belangrijke positie binnen de gemeenschap innam. Bij contacten met Vietnamezen zal het opvallen dat vrouwen opvallend vaak het initiatief nemen. Zoals in veel Aziatische landen zijn er in Vietnam meer studerende vrouwen dan mannen. Velen willen graag hun Engels in de praktijk brengen. De toenadering gebeurt spontaan.

Het stellen van allerlei persoonlijke vragen over leeftijd, salaris, religie en andere privé-aangelegenheden is in Vietnam de gewoonste zaak van de wereld. Zeker in gebieden waar weinig buitenlanders komen, heb je de kans op een oploopje als je verschijnt. De mensen willen van alles van je weten, en zullen misschien zelfs aan je haar voelen om te kijken of het echt is. Andere Vietnamezen zullen naar je toe komen voor een praatje, gewoon even om hun Engels te oefenen.

Stedelingen dragen vaak westerse kleding, zoals jeans. Mensen op het platteland dragen een 'pyjama' van dunne stof, waarbij broek en blouse veelal een zelfde motief hebben. Overal op het platteland lopen vrouwen en mannen met de traditionele kegelvormige hoed (cài nón), die als een soort parasol/paraplu fungeert. In het noorden van Vietnam zullen je zeker de groene, militaire helmen opvallen, die de mannen er dragen, soms in combinatie met een militairgroen kostuum. De traditionele ao dai is bezig met een geweldige comeback en wordt bij iedere formele bijeenkomst gedragen. Het is het opvallendste dameskledingstuk van Vietnam. Het is een gestileerde, tweedelige combinatie van een satijnen broek met wijde pijpen en een lange blouse waarvan de slippen tot over de knie reiken en de diepe zijsplit tot aan het middel komt.
Vietnamezen kleden zich informeel, maar stellen nette kleding zeer op prijs. Korte broeken zijn voor kinderen en arbeiders op het land. Vrouwen dragen zeker nooit een korte broek en ook voor mannen is een lange broek geschikter. Op het strand kunnen vrouwen een bikini dragen, maar topless zonnen is not done.

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN Vietnam (te bestellen via www.tegastin.nl)

Vietnam heeft een subtropisch klimaat. Door de langgerekte vorm heeft dit land drie verschillende klimaatzones. Het zuiden van Vietnam is het gehele jaar tropisch warm met een temperatuur van rond 30 graden. In de maanden juli en augustus is het regenseizoen. Meestal regent het dan niet de gehele dag, maar slechts een paar uur in de middag. In het midden van het land valt het regenseizoen (met wervelstormen) in de maanden september tot en met november. In het noorden is het in de maanden januari tot half maart koeler met enige regen. In de berggebieden kan dan de temperatuur zelfs dalen tot onder het vriespunt.

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en de gemiddelde temperatuur van het zeewater.

HO CHI MINH-STAD

Vietnam strekt zich uit over een smalle strook tussen de delta's van twee grote rivieren, de Song Hong (Rode rivier) in het noorden en de Mekong in het zuiden. In het westen vormt de Annamitische Bergrug (Truong Son) een natuurlijke grens met Laos en Cambodja. Die hooglanden bestaan uit aaneengeschakelde plateaus en rijzen op tot meer dan 1500 meter boven zeeniveau. De hoogste piek is de Fan Si Pan (3142 meter) in het noordwesten. De kustvlakte in het oosten is vruchtbaar en heeft prachtige met palmen omzoomde stranden. Tot het grondgebied van Vietnam behoren talloze eilanden. Sinds 1950 ging eenderde deel van het tropisch oerwoud verloren. Het grootste deel van het laagland is ontbost tijdens de oorlog, gekapt voor brandstof en bouwmateriaal en wordt nu gebruikt ten behoeve van de landbouw (vooral rijstbouw). Er zijn nog maar weinig beschermde natuurgebieden.

In de Socialistische Republiek Vietnam is vrijheid van godsdienst, zolang de religieuze praktijk niet in strijd is met de wet of de politiek van de staat. Voor de wet zijn atheïsme en alle godsdiensten gelijk. De belangrijkste religies zijn boeddhisme, confucianisme en taoïsme. Deze religies zijn vermengd met voorouder- en geestenverering en animisme, en min of meer samengesmolten tot één geloof, Tam Giao. De meeste Vietnamezen noemen zich nog wel boeddhist of taoïst, maar in de praktijk is een scheidslijn moeilijk te trekken. In de boeddhistische pagodes tref je een ratjetoe van Boeddha- en voorouderbeelden, hindoeïstische swastika's en taoïstische symbolen (yin en yang). Onder de bergvolken en rondom Ho Chi Minh City is vooral het christendom verspreid. Verder is er een kleine minderheid van animisten, moslims en hindoes.

In Vietnam bestaat een opmerkelijke sekte, de Cao Dai. De Cao Dai is een in 1926 ontstane nieuwe religie, met daarin, volgens de Vietnamese stichter en medium Ngo Minh Chieu, het beste uit de religies van Oost en West (boeddhisme, taoïsme, confucianisme, christendom, islam, spiritisme en voorouderverering). Er is één god, Cao Dai. Mediums zorgen gedurende seances voor het contact met de god en de geestenwereld. Het medium ontving in de vele seances boodschappen van gene zijde: Boeddha, Jezus, Lao Tse, Confucius en Mohammed. Maar ook van de geesten van o.a. Jeanne d'Arc, Napoleon, Churchill, Victor Hugo en Shakespeare. Er is een kerkelijke hiërarchie zoals in de rooms-katholieke kerk: een paus, kardinalen, bisschoppen, priesters. De kleuren van hun pijen verschillen van de overige volgelingen. Op dit moment zijn er meer dan 2 miljoen volgelingen, vooral in Zuid-Vietnam. Het centrum van de Cao Dai is in de stad Tay Ninh, 100 kilometer vanaf Ho Chi Minh City. In de kleurrijke hoofdtempel (die een beetje aan de Efteling doet denken), vindt elke dag rond het middaguur een gebeds- en meditatiedienst plaats, die toeristen op het balkon kunnen bijwonen.

De taal van Vietnam is het Vietnamees, een tonale taal. Een zelfde woord krijgt een andere betekenis afhankelijk van de toon waarop het wordt uitgesproken. Er zijn zes tonen. Accenttekens boven de letters geven de hoogte van de toon aan. Vietnamees wordt geschreven met het Latijnse alfabet. Binnen het Vietnamees bestaan er verschillen in dialect, uitspraak en accent tussen het noorden, midden en zuiden van Vietnam. De etnische minderheden spreken hun eigen talen. Veel jongeren spreken tegenwoordig Engels, terwijl de ouderen vaak nog wel een mondje Frans spreken.

In samenwerking met onze lokale agenten steunen wij een aantal projecten. Aangezien onze leveranciers een grote rol spelen in het onderhouden en ondersteunen van deze projecten hebben we er alle vertrouwen in dat de bijdragen goed terecht zullen komen! Een paar projecten kun je bezichtigen maar dit is niet ons uitgangspunt geweest in onze keuze.

Koning Aap verdeelt € 12.500 over een aantal projecten, waaronder het:

Primate Rescue Center
Het Primate Rescue Center (EPRC), gelegen bij het Cuc Phuong Nationaal Park (ten zuidwesten van Hanoi) is een non-profit organisatie gewijd aan de revalidatie, fokkerij, onderzoek en instandhouding van bedreigde primaten en de bescherming van hun leefomgeving. Het centrum werd in 1993 opgericht en wordt momenteel beheerd door de Frankfurter Zoological Society. Het uiteindelijke doel is de vorming van stabiele populaties van zeer bedreigde primaatsoorten in gevangenschap als voorbereiding voor herintroductie in de natuur. Vandaag de dag is de EPRC de thuisbasis van meer dan 140 primaten, waarvan zes soorten alleen in het EPRC voorkomen. Koning Aap heeft twee van deze bedreigde langurs geadopteerd: een mannelijke Delacour langur en een vrouwelijke Grey Shanked Douc langur.

Klik hier en hier voor meer informatie.

Vietnamese ambassade in Nederland
Nassauplein 12, 2585 EB Den Haag
T 0031 (0)70 364 89 17/ 364 57 50
F 0031 (0)70 364 86 56

Vietnamese ambassades in Belgie
Generaal Jacqueslaan 1, 1050 Brussel
T 0032 02 3792737/33/36
F 0032 (0)2 374 93 76

Nederlandse ambassade in Vietnam
Daeha Office Tower, 6 e verdieping, 360 Kim Ma Street, Ba Dinh District, Hanoi
T 0084 (4) 831 56 50
F 0084 (4) 831 56 55
I http://www.netherlands-embassy.org.vn/

Belgische ambassade in Vietnam
Hanoi towers (9e verdieping), 49 Hai Ba Trung, Hoan Kiem District, Hanoi
T 0084 (4) 934 61 79
F 0084 (4) 934 61 83
I www.diplomatie.be/hanoi

We adviseren je om de bagage mee te nemen in een rugzak (met binnenframe) of in een weekendtas. Een koffer raden we sterk af voor onze reizen waarvan een gedeelte per openbaar vervoer wordt afgelegd. Het gewicht van je bagage kan meestal beperkt blijven tot tien kilo per persoon. In de bijna alle hotels is immers laundry service aanwezig.

Wat betreft je kleding raden we je aan om praktische kleding mee te nemen die zich makkelijk laat combineren (laag over laag). We vragen je om in je kledingkeuze respect te tonen voor de lokale cultuur. Boeddhistische tempels kun je alleen bezoeken als je decent gekleed bent. In Vietnam zijn korte broeken en hemdjes in grotere steden als Ho Chi Minh-stad en Hanoi wel ingeburgerd, maar daarbuiten word je er toch wel op aangekeken.

Warme kledingstukken als een fleecetrui en windjack zijn aan te raden in het bijzonder voor de berggebieden in het noorden tijdens de koudere maanden december, januari, februari. Echter, in de overige maanden kan het hier 's avonds ook behoorlijk afkoelen!

Denk bij het samenstellen van je bagage aan bijvoorbeeld: wandelschoenen, zaklamp, waterfles, naaigerei, wasmiddel, universeel geldige verloopstekker, reisgids, voldoende fotomateriaal, lakenzak, toiletartikelen, badslippers, zwemkleding, wekker, schrijfgerei, schaartje, beker en zakmes.

Het is niet nodig om slaapzakken, slaapmatjes of muskietennetten mee te nemen. Deze zijn voor je reis niet noodzakelijk, ter plaatse aanwezig of eenvoudig ter plekke te koop.

Handbagage
Vanaf 6 november 2006 gelden voor alle vliegtuigpassagiers binnen de Europese Unie (EU) nieuwe regels voor wat mee mag in de handbagage. Vloeistoffen, gels en spuitbussen in de handbagage mogen alleen in kleine hoeveelheden (max. 100 ml per stuk) én op de juiste manier verpakt worden meegenomen. Dit geldt voor alle passagiers die vertrekken van, of overstappen op, een vliegveld binnen de Europese Unie.

De nieuwe regels gelden voor vloeistoffen zoals water en andere drankjes voor consumptie. Ook geldt het voor gels, pasta's, lotions en de inhoud van spuitbussen. Toiletartikelen zoals tandpasta, scheerschuim, haargel, lipgloss en crèmes vallen hier dus ook onder.

Dit zijn de regels voor vloeistoffen in je handbagage:
1. je kunt alleen nog vloeistoffen en gels meenemen in verpakkingen van niet meer dan 100 milliliter.
2. deze verpakkingen mogen alleen worden meegenomen in een doorzichtige plastic zak.
3. per persoon mag één doorzichtige plastic zak worden meegenomen.
4. de doorzichtige plastic zak mag niet groter zijn dan 1 liter.
5. de doorzichtige plastic zak moet hersluitbaar zijn.
Je kunt een geschikte doorzichtige plastic zak van thuis meenemen. Tijdens de introductieperiode ontvang je de doorzichtige plastic zak gratis op alle Nederlandse luchthavens.

Er zijn twee uitzonderingen:
1. babyvoeding, die je tijdens de vlucht nodig hebt
2. medicijnen, die je tijdens de vlucht nodig hebt

Aankopen op de luchthavens en aan boord
Na de ticket- en/of paspoortcontrole kun je op de Europese luchthavens en in het vliegtuig van een Europese luchtvaartmaatschappij nog steeds je (taxfree) aankopen doen. Vloeistoffen en gels die je ná de ticket- en/of paspoortcontrole of in het vliegtuig hebt gekocht, worden door de winkel of aan boord (wanneer nodig) voor je verpakt en verzegeld. Het zegel is één dag geldig. Als je op een volgend vliegveld moet overstappen mag je het zegel niet verbreken tot je op je eindbestemming bent aangekomen.

Apart aanbieden van je handbagage
Bij de handbagagecontrole moet je alle vloeistoffen apart aanbieden. Voor de doorzichtige plastic zak geldt dat de verpakkingen er gemakkelijk in moeten passen en de zak gesloten is. Ook jassen, colberts en grote elektrische apparaten, zoals laptops, moet je apart aanbieden bij de handbagagecontrole.

De netspanning in Vietnam is 220 volt. Alleen in de betere hotels zijn de stopcontacten geaard. In afgelegen gebieden wordt incidenteel nog 110 volt gebruikt, maar dat staat altijd duidelijk aangegeven. Op het platteland is men nog niet overal aangesloten op het elektriciteitsnet. Stroomstoringen komen regelmatig voor, vooral in het zuiden. Het voltage is niet altijd stabiel, daarom hebben veel gebouwen stabilisatie-apparatuur. Een verloopstekker en zaklantaarn zijn handig om mee te nemen.

Ten tijde van het communistische regime was het verboden fooien te accepteren. In de staatsbedrijven is dat nog steeds zo. Bij particuliere horeca-instellingen stelt het bedienend personeel een fooi erg op prijs. Ook in de internationale hotels rekent het personeel op een fooi. Wanneer je een kerk, tempel of pagode hebt bezocht wordt het op prijs gesteld dat je een donatie achterlaat.

In het zuiden, vooral in de Delta, komen veel bedelaars voor. Door de te snelle omschakeling van de ene economische vorm in de andere zullen er op de korte termijn vele armen bijkomen en zal het aantal bedelaars sterk toenemen. In het noorden is bedelen verboden. Hier zul je weinig zwervers of bedelaars tegenkomen. Voor oude of invalide mensen is het bedelen de enige mogelijkheid om te kunnen overleven. Die kun je natuurlijk een muntje geven, vooral wanneer je ziet dat de lokale bevolking het ook doet. Kinderen kun je in principe beter geen geld geven, hooguit fruit of iets anders te eten. Als kinderen op deze manier aan hun geld kunnen komen, zijn ze weinig gemotiveerd om nog naar school te gaan of te gaan werken.

Mogelijk word je aangesproken door kinderen die vragen om pennen of andere cadeautjes. Ga hier niet op in, het werkt opdringerig gedrag in de hand. Door in te gaan op de vraag om cadeautjes te geven help je zeker om het fenomeen in stand te houden, en dus ook om het idee in stand te houden dat toeristen niet met hetzelfde respect benaderd hoeven te worden als de lokale bevolking. Bovendien kunnen onderlinge verhoudingen verstoord worden: het kan – buiten het gezichtsveld van de gever – soms leiden tot ruzies en conflicten. Het kortdurende gevoel een kind blij te maken weegt niet op tegen de negatieve langtermijn effecten. Als je kinderen echt wilt helpen kun je beter een erkende ontwikkelingsorganisatie of een lokaal ontwikkelingsproject steunen.

Vietnam is een fotogeniek land, niet alleen vanwege de natuur maar vooral ook vanwege de mensen. Over het algemeen vinden de Vietnamezen het geen probleem om gefotografeerd te worden. Maar sommige minderheden, zoals de Dao in het noorden, willen liever niet gefotografeerd worden.
Als je mensen fotografeert doe het dan met respect. Mensen staan er immers niet op te wachten om slechts als foto-object te dienen. Neem dan ook de tijd om een foto te maken en toon belangstelling, bijvoorbeeld door iemand eerst te begroeten en een praatje te maken. Het werkt vaak ook ontwapenend als de digitale fotograaf laat zien wat er op het beeldschermpje te zien is. Vraag mensen altijd eerst om toestemming als je ze wilt fotograferen. Dat kan soms ook zonder woorden: door de camera omhoog te houden en met gebaren duidelijk te maken dat je een foto zou willen maken. Een positieve of een afwerende reactie is meestal eenvoudig herkend. Respecteer het als mensen liever niet gefotografeerd willen worden en blijf vriendelijk. Mensen kunnen hele goede redenen hebben om niet gefotografeerd te willen worden. Mensen kunnen zich afvragen wat er met hun afbeelding gebeurt. Soms spelen religieuze motieven een rol: men denkt dat er met een foto een stukje van de ziel wordt ontnomen. Anderen willen liever niet tijdens het werk, ongewassen of in vieze kleren op de foto. Sommige vrouwen houden er niet van om gefotografeerd te worden door vreemde mannen. Het kan ook gebeuren dat mensen alleen tegen betaling op de foto willen. Respecteer deze voorwaarde en ga in een dergelijk geval niet van een afstand stiekem fotograferen. Dit kan aanleiding geven tot agressieve reacties.

Het fotograferen van militaire objecten is niet toegestaan! Ook het fotograferen van politie(bureaus) kan problemen geven. Op plekken waar veel toeristen komen moet je betalen voor het gebruiken van een foto- of videocamera.
In de grote steden als Ho Chi Minh, Hanoi, of Nha Trang kun je geheugenkaarten voor de camera kopen. In een groeiend aantal plaatsen kun je bovendien je foto’s op CD laten branden.

Meer informatie over reisfotografie vind je in het boekje: ‘Fotograferen onderweg’ van Frank Muller. Ben je van plan om digitaal te fotografen, dan zijn de boekjes ‘Digitaal fotograferen onderweg’ en ‘Digitaal fotograferen zonder handleiding’ van Peter de Ruiter aan te raden. Ook op www.digitaalopreis.nl vind je de nodige tips en adviezen.

De Vietnamese munteenheid is de dong (VND). Er zijn biljetten van 200, 500, 1000, 2000, 5000, 10.000, 20.000, 50.000 en 100.000 dong. Munten zijn er van 1000, 500 en 200 dong. Voor één euro ontvang je 26.500 dong (september 2010). Kijk voor de dagkoers op: www.mijnwisselkoers.nl.

In alle steden en toeristische plaatsen kun je tegenwoordig geld pinnen. De Vietcombank heeft het meest uitgebreide netwerk van ATM’s. Bij banken, hotels of wisselkantoren kun je contante euro’s of dollars wisselen. WE raden je aan geen travellers cheques mee te nemen omdat deze moeilijk in te wisselen zijn. Creditcards worden slechts in vier- of vijfsterrenhotels, duurdere restaurants en luxe winkels geaccepteerd. Het is aan te raden om altijd kleingeld op zak te hebben zodat je gepast kunt betalen. Niet elke Vietnamees is bereid om wisselgeld te betalen. Het uitvoeren van dong is niet toegestaan; de dong is buiten Vietnam ook niet inwisselbaar. Bij vertrek kun je op het vliegveld dong inwisselen (maximaal ter waarde van $500) indien je de wisselbewijzen kunt overleggen.
Banken zijn 's ochtends open van 8.00 tot 11.30 uur en 's middags van 13.30 tot circa 16.00 uur.

! Belangrijke info voor Belgen !
Om veiligheidsredenen heeft de Belgische overheid op 17 januari beslist om het gebruik van de bankkaarten met Cirrus / Maestrologo buiten Europa niet langer mogelijk te maken.
Afgezien van een paar uitzonderingen ( te vinden op de website www.febelfin.be) kan je dus op onze reizen je gewone bankkaart / debetkaart niet meer gebruiken en dient er cash geld meegenomen te worden, of een Visa/Mastercard ( kredietkaart).

Sommige banken bieden de mogelijkheid om deze maatregel op te heffen gedurende een maximum periode van 3 maanden ( tijdens dewelke je dus wel buiten Europa met je bankkaart kan betalen) : dit dient voor vertrek bij uw bank aangevraagd te worden.

Voor deze bestemmingen worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Je kunt ook bellen met de Landelijke Vaccinatielijn voor Reizigers (0900-9584), circa € 0,45 per minuut. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
Voor een advies op maat word je aangeraden vier tot zes weken voor vertrek contact op te nemen met je huisarts, de Reisdokter, een vaccinatieafdeling van de GGD, het Tropencentrum AMC in Amsterdam of Travel Clinic Havenziekenhuis in Rotterdam. Laat bij een bezoek altijd de geplande reisroute zien.

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen), ontsmettingsdoekjes en condooms. Bovenstaande lijst is niet volledig, raadpleeg voor meer informatie over gezondheidsrisico's en de te nemen voorzorgsmaatregelen voor en tijdens de reis de website van Tropenzorg (www.tropenzorg.nl) of ga langs bij je huisarts, apotheek of vaccinerende instelling.

Als je naar een malariagebied gaat, denk dan aan anti-malaria tabletten en een geïmpregneerd muskietennet. Overigens vormt dengue (knokkelkoorts) tegenwoordig in stedelijke gebieden in Vietnam, Laos en Cambodja mogelijk een grotere dreiging dan malaria. Deze ziekte uit zich meestal als een zware griep. De mug die het dengue-virus overdraagt steekt in tegenstelling tot de malariamug vooral in de ochtend en late middag. Aangezien er geen vaccin of specifiek medicijn tegen dengue bestaat moet je je zowel overdag, als ‘s avonds en ‘s nachts dus goed beschermen tegen muggenbeten. Dat kun je door goed dekkende kleding (lange mouwen, lange broek) te dragen. De onbedekte lichaamsdelen dien je in te smeren met een anti-muggenmiddel. Bij voorkeur een middel dat DEET (een chemische stof die de muggen op afstand houdt) bevat. Neem bij koorts of griepachtige verschijnselen tijdens of na het verblijf in een malaria en/of dengue gebied altijd direct contact op met een arts.

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts, de Reisdokter, apotheek en GGD.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.

Laos staat bekend om het gerecht paa-dèk, dat gemaakt is van rauwe gefermenteerde vis. De Laotianen vinden het een delicatesse en zullen het je wellicht aanbieden. Helaas bevat paa-dèk talloze microscopisch kleine wormpjes die zich uiteindelijk in de lever nestelen. Veel Laotianen lijden daarom aan chronische geelzucht. Je doet er verstandig aan om het eten van paa-dèk te vermijden. De moeilijkheid is dat het weigeren van voedsel in Laos zeer onbeleefd is. Een tip: je kunt zeggen dat je lijdt aan panyaad-sovjet (de ‘Sovjet-ziekte’). Dit werd in de jaren zeventig bedacht door Russische ontwikkelingswerkers. Telkens wanneer hen paa-dèk werd aangeboden, beweerden de Russen uit beleefdheid dat ze aan een bijzondere maagziekte leden die het eten van paa-dèk onmogelijk maakt.

Voor verdere informatie verwijzen we naar het informatieve boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of op internet naar: www.gezondopreis.nl.
 

Volwassenen personen mogen belastingvrij een redelijke hoeveelheid geschenken, 200 sigaretten, 50 sigaren of 250 gram tabak en 1 liter sterke drank of 2 liter wijn invoeren. Het is streng verboden om antieke spullen, zoals oude kunst en keramiek, uit te voeren.
Bij aankomst in Vietnam moet je een douaneformulier en een eigendomsformulier invullen, dat weer moet worden ingeleverd als je Vietnam verlaat.

Er geldt een uitvoerverbod voor souvenirs die gemaakt zijn van bbr/schermde dier- of plantensoorten. Tot deze soorten behoren onder meer koralen, grote schelpen, (zee)schildpadden, slangen, krokodillen, hagedissen, papegaaien, vlinders, orchideeën en cactussen. Toch worden er in Vietnam veel producten te koop aangeboden waarin (delen) van bedreigde dier- en plantensoorten zijn verwerkt: tassen, riemen, schoenen, sieraden e.d. Let er bij de aankoop van dit soort souvenirs op dat het een geldig CITES-certificaat heeft. Nederland en België zijn aangesloten bij de Washington Conventie (Verdrag over de Internationale Handel in Bedreigde Soorten, afgekort als CITES) en treden streng op tegen overtredingen. Meer informatie over de belangrijkste beschermde soorten met een opsomming van de bekendste ‘foute’ souvenirs vind je op www.wnf.nl/souvenirs.

In Vietnam is het in de winter zes uur later dan in de Benelux. In de zomer is dat vijf uur.

Vietnam is een relatief veilig land, maar wees op je hoede voor kleine criminelen. Zakkenrollers zijn vooral in Saigon actief en snijden deskundig de geldzakjes los. Houd ook kinderen goed in de gaten. Net als je de lieverdjes aardig begint te vinden, graaien hun handjes professioneel in je zakken. Laat op het strand geen kleding onbeheerd achter.
Geld en belangrijke papieren kun je beter op je lichaam dragen, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen en meer personen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Laat geen geld of kostbare zaken los slingeren in je hotelkamer. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken.

Actuele informatie over de veiligheid in Vietnam vind je op www.minbuza.nl, de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Ook op de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken http://diplomatie.belgium.be vind je nuttige reisadviezen.

De postkantoren zijn open van 8.00 tot 20.00 uur en de privé winkels zijn zeven dagen per week open van 9.00 uur tot 20.00 à 21.00 uur. De meeste musea zijn op maandag gesloten.