ECUADOR EN DE GALAPAGOS EILANDEN - Groepsreis - 23 dagen

Ecuador heeft een oppervlakte van 256.370 km² (6 maal Nederland, 8 maal België) en telt ongeveer 13 miljoen inwoners. De bevolkingsdichtheid bedraagt 51 inwoners per km² (Peru 21, Bolivia 8) en is de hoogste van Zuid-Amerika. De meeste mensen wonen aan de kust (Costa) en in de hooglanden (Sierra). In het Amazonegebied (de Oriente), dat ongeveer 50 procent van de oppervlakte van Ecuador inneemt, woont slechts 2 tot 5 procent van de bevolking. Ongeveer 57 procent van de bevolking woont in stedelijke gebieden. Bijna 30 procent van de bevolking leeft van de landbouw. Belangrijke exportproducten zijn aardolie, olieproducten, bananen, garnalen en bloemen. Het land heeft een zeer ongelijke inkomensverdeling, en de kloof tussen arm en rijk neemt alleen maar toe. Volgens recente analyses leeft 63 procent onder de armoedegrens, een direct gevolg van de diepe economische en politieke crisis van de afgelopen jaren. Het aandeel van de indíginas (indianen) hierin is relatief hoog. Daarbij komt dat het grote aantal éénoudergezinnen op het platteland als gevolg van de nog steeds stijgende emigratie van Ecuadoranen (veelal jonge mannen) naar de VS, Spanje en Italië. Als gevolg van de armoede is er veel kinderarbeid, vooral in de bananensector.

Naar schatting 35 procent van de Ecuadoraanse bevolking bestaat uit inheemse indianen (indíginas), 45 procent uit mestiezen (een vermenging van blanken en indíginas), 10 procent uit blanken en 10 procent uit Afrikaanse en Aziatische herkomst.
De indíginas wonen vrijwel allemaal in de hooglanden (Sierra) en het Amazonewoud (Oriente). Alleen de Cayape- en de Colorades wonen in de westelijke laagvlaktes. De indíginas zijn meestal werkzaam in de landbouw en leven daarnaast, vooral in het Amazonegebied, van de jacht. Samen met de mestiezen behoren de indíginas tot de onderste sociale lagen van de bevolking. De positie van de mestiezen hangt af van hun integratie met de blanken. De mestiezen leven vooral in de hooglanden en de kuststreek. De Afro-Ecuadoranen zijn tijdens de Spaanse overheersing als slaven uit Afrika gedeporteerd om in de mijnen en plantages te werken. De nakomelingen van deze slaven leven vooral aan de tropische noordwestkust. Daarnaast is er nog een aanzienlijke groep Chinezen die immigreerden in de periode dat de spoorwegen werden aangelegd, halverwege de 19e eeuw. Ze leven verspreid over het hele land. Aan de kust leeft nog een invloedrijke gemeenschap van Libanezen die in het begin van 20e eeuw naar Ecuador kwam.
De blanken zijn veruit in de minderheid maar zijn nog steeds de machtigste bevolkingsgroep. Ze bekleden de belangrijkste economische en politieke posten.

Ecuador telt ongeveer twintig verschillende inheemse bevolkingsgroepen. Veruit de grootste groep vormen de hoogland Quichua die in de Sierra (Andesgebied) leven. De Quichua zijn weer onder te verdelen in verschillende groepen zoals de Otavaleños, de Salasacas, de Cañaris en de Saraguros die alle dezelfde taal en gebruiken hebben. Hoewel de Quichua van oudsher over een goed ontwikkeld landbouwsysteem beschikken, vertrekken velen door gebrek aan landbouwgrond naar de stad. De Otavaleños zijn in de zomer vaak te zien als muzikant in de Europese grote steden en verkopen daar ook handgemaakte kunstnijverheid. De Saraguros leefden ooit in de buurt van het Titicacameer in Peru, maar werden door de Inca's gedwongen te verhuizen naar het huidige gebied rondom de stad Saraguro. Het zijn nu voornamelijk veeboeren en van alle indianengroepen zijn ze het meest succesvol.
In het tropische regenwoud (Oriente) leven de Quichua del Oriente (grootste groep en verwant aan de hoogland Quichua), de Shuara, de Achuara, de Huaorani, de Siona-Secoya en de Cofán. De Cofán en de Siona-Secoya leven in het noordelijke deel van de Oriente. De laatste groep bestaat uit twee aparte groepen die besloten samen te gaan toen hun aantal in de loop van de 20e eeuw zeer sterk afnam. Ze gebruiken de ‘shlash and burn’- techniek. Kleine stukjes regenwoud worden gekapt en daarna in brand gestoken om de struiken en het onkruid weg te krijgen. Vervolgens worden er gewassen gezaaid en na enkele jaren trekt men weer verder en begint de cyclus opnieuw. Ze leven daardoor semi-nomadisch. De Shuara en de nauw verwante Ashuara leven in het zuidelijke deel van de Oriente. Ze leven eigenlijk maar van één gewas, de zoete maniok en de laatste jaren van het houden van vee.
 

Ecuador heeft een oppervlakte van 256.370 km² (6 maal Nederland, 8 maal België) en telt ongeveer 13 miljoen inwoners. De bevolkingsdichtheid bedraagt 51 inwoners per km² (Peru 21, Bolivia 8) en is de hoogste van Zuid-Amerika. De meeste mensen wonen aan de kust (Costa) en in de hooglanden (Sierra). In het Amazonegebied (de Oriente), dat ongeveer 50 procent van de oppervlakte van Ecuador inneemt, woont slechts 2 tot 5 procent van de bevolking. Ongeveer 57 procent van de bevolking woont in stedelijke gebieden. Bijna 30 procent van de bevolking leeft van de landbouw. Belangrijke exportproducten zijn aardolie, olieproducten, bananen, garnalen en bloemen. Het land heeft een zeer ongelijke inkomensverdeling, en de kloof tussen arm en rijk neemt alleen maar toe. Volgens recente analyses leeft 63 procent onder de armoedegrens, een direct gevolg van de diepe economische en politieke crisis van de afgelopen jaren. Het aandeel van de indíginas (indianen) hierin is relatief hoog. Daarbij komt dat het grote aantal éénoudergezinnen op het platteland als gevolg van de nog steeds stijgende emigratie van Ecuadoranen (veelal jonge mannen) naar de VS, Spanje en Italië. Als gevolg van de armoede is er veel kinderarbeid, vooral in de bananensector.

Naar schatting 35 procent van de Ecuadoraanse bevolking bestaat uit inheemse indianen (indíginas), 45 procent uit mestiezen (een vermenging van blanken en indíginas), 10 procent uit blanken en 10 procent uit Afrikaanse en Aziatische herkomst.
De indíginas wonen vrijwel allemaal in de hooglanden (Sierra) en het Amazonewoud (Oriente). Alleen de Cayape- en de Colorades wonen in de westelijke laagvlaktes. De indíginas zijn meestal werkzaam in de landbouw en leven daarnaast, vooral in het Amazonegebied, van de jacht. Samen met de mestiezen behoren de indíginas tot de onderste sociale lagen van de bevolking. De positie van de mestiezen hangt af van hun integratie met de blanken. De mestiezen leven vooral in de hooglanden en de kuststreek. De Afro-Ecuadoranen zijn tijdens de Spaanse overheersing als slaven uit Afrika gedeporteerd om in de mijnen en plantages te werken. De nakomelingen van deze slaven leven vooral aan de tropische noordwestkust. Daarnaast is er nog een aanzienlijke groep Chinezen die immigreerden in de periode dat de spoorwegen werden aangelegd, halverwege de 19e eeuw. Ze leven verspreid over het hele land. Aan de kust leeft nog een invloedrijke gemeenschap van Libanezen die in het begin van 20e eeuw naar Ecuador kwam.
De blanken zijn veruit in de minderheid maar zijn nog steeds de machtigste bevolkingsgroep. Ze bekleden de belangrijkste economische en politieke posten.

Ecuador telt ongeveer twintig verschillende inheemse bevolkingsgroepen. Veruit de grootste groep vormen de hoogland Quichua die in de Sierra (Andesgebied) leven. De Quichua zijn weer onder te verdelen in verschillende groepen zoals de Otavaleños, de Salasacas, de Cañaris en de Saraguros die alle dezelfde taal en gebruiken hebben. Hoewel de Quichua van oudsher over een goed ontwikkeld landbouwsysteem beschikken, vertrekken velen door gebrek aan landbouwgrond naar de stad. De Otavaleños zijn in de zomer vaak te zien als muzikant in de Europese grote steden en verkopen daar ook handgemaakte kunstnijverheid. De Saraguros leefden ooit in de buurt van het Titicacameer in Peru, maar werden door de Inca's gedwongen te verhuizen naar het huidige gebied rondom de stad Saraguro. Het zijn nu voornamelijk veeboeren en van alle indianengroepen zijn ze het meest succesvol.
In het tropische regenwoud (Oriente) leven de Quichua del Oriente (grootste groep en verwant aan de hoogland Quichua), de Shuara, de Achuara, de Huaorani, de Siona-Secoya en de Cofán. De Cofán en de Siona-Secoya leven in het noordelijke deel van de Oriente. De laatste groep bestaat uit twee aparte groepen die besloten samen te gaan toen hun aantal in de loop van de 20e eeuw zeer sterk afnam. Ze gebruiken de ‘shlash and burn’- techniek. Kleine stukjes regenwoud worden gekapt en daarna in brand gestoken om de struiken en het onkruid weg te krijgen. Vervolgens worden er gewassen gezaaid en na enkele jaren trekt men weer verder en begint de cyclus opnieuw. Ze leven daardoor semi-nomadisch. De Shuara en de nauw verwante Ashuara leven in het zuidelijke deel van de Oriente. Ze leven eigenlijk maar van één gewas, de zoete maniok en de laatste jaren van het houden van vee.
 

Post van Ecuador naar de Benelux doet er een tot twee weken over. 

Internationaal telefoneren en faxen kan gemakkelijk vanuit de Andinatel- en Pacifictelkantoren die in elke stad te vinden zijn, maar dit is duur. Er zijn telefoonkaarten te koop van verschillende telefoonmaatschappijen. Niet allemaal geven ze toegang tot internationale telefoonnummers. Mobiel bellen is beperkt mogelijk. Informeer bij je eigen provider naar de mogelijkheden en kosten. Het internationale landennummer voor Ecuador is 00593; voor Nederland 0031 en voor België 0032. 

Tegenwoordig zijn in bijna alle plaatsen internetcafes te vinden. In Quito is het zelfs mogelijk in een aantal van deze cafés via het internet te bellen tegen beduidend lagere tarieven.
 

De keuken in Ecuador is eenvoudig maar gevarieerd. Maaltijden bestaan uit een combinatie van groenten, vruchten en verschillende vlees- en vissoorten. Het voedsel van de oorspronkelijke bewoners, de indianen, was hoofdzakelijk vegetarisch, waarschijnlijk omdat er nauwelijks weidegronden waren. De Spanjaarden brachten runderen, varkens en schapen in het land. De prijs van het vlees is echter voor de gemiddelde Ecuadoraan hoog, waardoor er nog volop vegetarische gerechten op de menukaart voorkomen.
Het ontbijt (desayuno) in de hotels bestaat uit een aantal broodjes met jam, vruchtensap en thee of koffie (desayuno continental). Bij een desayuno americano krijg je er eieren bij. Verder zijn er altijd verse vruchtensappen te krijgen zoals mora (bramen), naranja (sinaasappel), naranjilla (lokaal fruit), maracuya (passie vrucht) en piña (ananas). Let erop dat je puur sap (jugo puro) en niet met water (con agua) krijgt. Een alternatief op het continentale ontbijt zijn de humitas (een soort zoete maïs pannenkoekjes), die vooral in het hoogland worden geserveerd.
Voor de Ecuadoranen is de almuerzo (lunch) de belangrijkste maaltijd van de dag. Vlees, vis of gevogelte is een belangrijk bestanddeel van de maaltijd, en de hoeveelheden zijn vaak groter dan we in Europa gewend zijn, zeker in de duurdere toeristenrestaurants.
In de Sierra (Andesgebied) begint de lunch met een soep, die vaak al een maaltijd op zich vormt. Veel soepen zijn bereid met quinoa-meel, een graansoort dat op de hoogvlakten wordt geteeld. Hieraan worden aardappelen, wortel, bonen, kool en diverse kruiden toegevoegd. Daarna volgt het hoofdgerecht dat bestaat uit rijst, een klein stukje vlees en wat groenten. Aan de kust (Costa) en in het Amazonegebied (Oriente) zijn de aardappelen vervangen door yuca (maniokwortel) en patacones (gefrituurde plakjes groene bakbanaan). Churrasco is een vleesgerecht dat meestal geserveerd wordt met gebakken eieren en frites. De meeste gerechten zijn niet vreselijk scherp gekruid. Wie echt eens wat anders wil proeven kan cuy bestellen. Het is geroosterde cavia en is een delicatesse uit het Inca verleden. Daarnaast wordt er veel vis gegeten. Zeker aan de kust is de keuze zeer groot. Een typisch visgerecht is ceviche, in limoen gemarineerde vis, garnalen of schelpdieren met rode ui en chilipepers die altijd geserveerd worden met popcorn. In Ecuador wordt de vis voor het marineren gekookt, wat het gerecht veiliger maakt. Andere gerechten zijn encocado, vis gekookt in kokosmelk, tomaat en knoflook, en chicharrones, in deeg gefrituurde stukjes vis, garnaal of inktvis. Heerlijke tussendoortjes zijn de llapinggachos gemaakt van gebakken gestampte aardappelen en kaas en soms wortel (voor de kleur) die ook wel worden bereid met stukjes gebakken varkensvlees.

Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Overal is mineraalwater (agua mineral) te koop. Agua mineral con gas is koolzuurhoudend water, sin gas is water zonder bubbels. Verder zijn er verschillende frisdranken zoals Coca Cola en Sprite. Wijn wordt minder vaak bij het eten gedronken dan bier, maar het is vrijwel overal verkrijgbaar. Lokale biermerken zijn Club en Pilsener. Ecuador's sterkere brouwsels zijn onder meer rum, het lokaal gebrouwen aguardiente (gemaakt van suikerriet) en het hieruit voortvloeiende canelazo.

Veel restaurants en marktstalletjes bieden een menú del día aan tegen een aantrekkelijke prijs. Bij zo’n lunch krijg je een voorgerecht, vaak een rijk gevulde soep, een hoofdgerecht met vlees, rijst en/of aardappelen en een drankje. ’s Avonds kun je in de restaurants terecht voor een merienda (ook een vast menu) of voor de cena, waarbij je kunt kiezen uit allerlei gerechten à la carte. In de grotere steden zijn ook restaurants die westers voedsel zoals pasta's en pizza’s serveren. In chifa's kun je terecht voor Chinees eten.

Ecuador kent tal van nationale en religieuze feestdagen. Belangrijke feestdagen zijn: Nieuwjaar (31 december/1 januari) wordt gevierd met parades en dansen in het hele land. Levensgrote poppen worden verbrand als symbool van het oude jaar. Carnaval (februari / maart) is het feest van het water. Water is het symbool van geluk en vruchtbaarheid, ook die van een goede oogst. Iedereen wordt nat gegooid met water, ook zijn er wedstrijden tussen verschillende stadswijken. De verliezer moet een feest organiseren voor de winnaar. Tijdens de Semana Santa (de week voor Pasen maart/april) vinden in dorpen en steden processies plaats, vooral op Goede Vrijdag, waarbij vaak het lijdensverhaal van Jezus wordt gespeeld.
Dag van de Arbeid (1 mei); Batalla del Pinchincha (24 mei), overwinning op de Spanjaarden. Deze dag wordt vooral in Quitos gevierd. Inti Raymi is het zonnewendefeest van de Inca’s (24 juni), Geboortedag van Simon de Bolívar (24 juli), Stichting van de stad Guayaquil (25 juli), Primer Grito de la Independencia (10 augustus), onafhankelijkheid van de Creolen; Independencia de Guayaquil (9 oktober), Dia de la raza (12 oktober), feestdag rondom de ontdekking van Amerika door Colombus; Dia de los difuntos (Allerzielen 2 november), op deze dag gaan familieleden naar de begraafplaatsen en brengen de overledenen eten en drinken. Meestal brengen ze colada morada, een rood drankje dat uit bramen, maismeel en andere ingrediënten gemaakt wordt. Daarbij worden guaguas de pan, broodmannetjes gegeten. De indíginas laten het eten en drinken op de graven liggen, de mestiezen nemen het eten mee naar huis om op te eten. Independencia de Cuenca ( 3 november), onafhankelijkheid van Cuenca dat met een groot stadsfeest gevierd wordt. Fundancion de Quito (6 november) worden dansparades gehouden, chivas (open auto’s met muziek) rijden door de stad en er zijn stierengevechten. Op Eerste Kerstdag (25 december) wordt de geboorte van Christus herdacht met gekostumeerde optochten. In Cuenca vindt El pase del Niño plaats, een grootse en kleurrijke processie waarbij kinderen de hoofdrol spelen.
Naast genoemde feestdagen zijn er het hele jaar door kleurrijke plaatselijke evenementen, bijvoorbeeld op cultureel, sport- en culinair gebied.
 

Ecuadoranen stellen het op prijs als buitenstaanders zich beleefd gedragen en enige bescheidenheid in acht nemen. Bij mannen zijn kameraadschappelijke schouderklopjes en de abrazo (omhelzing) gebruikelijk. Vrouwen geef je een hand en als je ze langer kent mag je op de wangen kussen. Ecuadoranen begroeten elkaar uitgebreid en informeren naar het wel en wee van elkaars familie. Buenos dias, como esta?, zul je regelmatig horen. Bij het afscheid schudt men elkaar de hand en kust men elkaar op een wang. Indianen (indíginas) begroeten elkaar minder uitbundig, meestal blijft het bij een slap handje.

Ecuadoranen zijn gastvrij mensen en een uitnodiging bij iemand thuis is snel uitgesproken. Neem die pas serieus wanneer er daadwerkelijk een concrete datum wordt afgesproken. Word je bij iemand thuis uitgenodigd, kom dan nooit te vroeg, eerder mag je 15 tot 30 minuten te laat komen. Een kleinigheid voor de gastheer is op zijn plaats, denk daarbij aan een fles wijn of zoetigheid. Men houdt ervan om elkaar foto’s te laten zien, neem dus wat foto’s van thuis mee. Men houdt ervan op complimenten te maken.
Ecuadoranen hebben een indirecte manier van communiceren. Je gesprekspartner dien je niet te beledigen of onder druk te zetten. Het tussen de regels door begrijpen is belangrijker dan het gesproken woord. Een gastheer zal nooit rechtstreeks zeggen dat je moet vertrekken omdat hij wil gaan slapen, dit zul je tussen de regels door moeten begrijpen.
Ecuadoranen hebben een ander idee van privacy dan westerlingen en gaan veel intensiever met elkaar om. Ze zijn op het werk en in hun vrije tijd niet graag alleen, ze zoeken altijd aangenaam gezelschap. Vaak wonen ze met veel familieleden in een huis en dat niet alleen uit financiële noodzaak.
Ecuadoranen hechten veel waarde aan een verzorgd uiterlijk. Ze lopen vrijwel nooit in een korte broek en T-shirt rond. In de minder toeristische gebieden is zeker raadzaam om een lange broek te dragen. Kleed je decent als je kerken bezoekt, bedek je schouders en knieën, dit uit respect voor de lokale bevolking en haar cultuur.

De verhouding tussen mannen en vrouwen wordt gekenmerkt door de traditionele Spaanse en indiaanse waarden en gedragspatronen zoals trots, eer en jaloezie. Het machogedrag van de mannen is de afgelopen jaren minder geworden, toch leren de meisjes op school en thuis op de eerste plaats om een goede moeder en gedienstig echtgenoot te worden. Een macho man die uit is op de aandacht van een vrouw, doet dat vooral door te fluiten. Ook alleen reizende vrouwen kunnen op die manier benaderd worden. Als je hiervan niet gediend bent, kun je dit het beste eenvoudig te negeren. Afhankelijk van je houding en kleding trek je meer of minder aandacht.

Meer informatie over culturele verschillen en omgangsvormen vind je in TE GAST IN Ecuador (te bestellen via www.tegastin.nl)

Ecuador ligt op de evenaar en door de grote verscheidenheid aan landschappen kan het klimaat per regio sterk verschillen.
Aan de kust heerst een vochtig, tropisch klimaat, met een relatief droge tijd van juli tot en met november. In het regenseizoen regent het niet de hele tijd maar vallen er vaak stortbuien aan het einde van de dag. De temperatuur aan de kust is gemiddeld 30 graden.
In de Andes is het zonnig en droog van juli tot september. De regentijd duurt van oktober tot mei. De temperaturen zijn sterk afhankelijk van de hoogte. Zo kan het kwik 's nachts tot onder het vriespunt dalen. De temperatuur in de bekkens tussen de bergen schommelt tussen 7 en 20 graden. In Quito ligt de temperatuur gemiddeld tussen 14 en 21 graden. Laat in de middag regent het vaak en 's avonds kan het flink afkoelen waarbij het 's nachts soms echt koud kan zijn. Boven de 4800 meter hoogte heerst een hooggebergteklimaat.
Op de oostelijke hellingen van de Andes en in het Amazonebekken is het het hele jaar door vochtig en warm met temperaturen boven de 25 graden. De meeste regen valt in de maanden april tot en met juni en dan meestal in de vorm van hevige, korte tropische buien. In augustus en in de periode december tot maart valt de minste regen.
De Galàpagos eilanden kennen twee seizoenen, een regenseizoen van januari tot en met juni en een droog seizoen van juli tot en met december. Tijdens het regenseizoen is het prettig warm en meestal zonnig met af en toe een heftige tropische regenbui. De rest van het jaar is het koeler en vaak mistig. Deze mist draagt de naam Garua.
De beste reisperiode voor Ecuador en de Galàpagos archipel is de droge periode van juli tot en met november. In deze periode is het meestal droog in de Sierra (het hoogland) en niet te heet aan de Costa (het kustgebied).

Klimaattabel:
De vier cijfers die telkens worden genoemd zijn van links naar rechts: de gemiddelde temperatuur in graden Celsius, aantal zonuren per dag, aantal dagen per maand met minimaal 1 mm-neerslag per dag en- de gemiddelde temperatuur van het zeewater (indien van toepassing).

Het vasteland van Ecuador heeft grofweg drie landschappen. De Costa is de 20 tot 150 kilometer brede kustvlakte met in het zuiden het stroombekken van de Río Guayas, de grootste rivier in het kustgebied die in het westen wordt afgesloten door een zandsteenplateau (tot 300 meter hoog) met een klifkust. Aan de kust vind je vooral veel mangrovebossen en tropisch woud. De uitgestrekte bossen en plantages gaan richting Peru geleidelijk over in een smalle woestijnstrook die tot ver in Chili doorloopt. De belangrijkste rivier in het noorden is de Río Esmeraldas.
De Sierra is in feite het hoogland van het Andesgebergte dat gevormd wordt door twee parallel lopende ketens, de Cordillera Occidental en de Cordillera Oriental. Deze cordillera's zijn verbonden door hoge drempels (nudos), waar tussenin op ongeveer 3000 meter hoogte een aantal grote kommen (hoyas) liggen. In dit gebeid ligt ook de zogenaamde Laan der Vulkanen met de vulkaan Cotopaxi vulkaan die met 5897 meter de hoogste actieve vulkaan ter wereld is. De hoogste berg van Ecuador is de Chimborazo met een hoogte van 6310 meter. Waar de Andes oprijst ontstaat door de stijgregens tegen de hellingen tropisch nevelwoud. Op de hoogvlaktes van de Andes vind je de pàramo, een landschap voornamelijk bestaand uit grassen en lage begroeiing. Hier vind je o.a. spectaculaire bromelia's, gentianen en de nationale trots de Chuquiragua.
De Oriente is een naar het oosten afdalend tropisch junglegebied (la Selva), met een zeer gevarieerde flora en fauna. Het gebied wordt doorsneden door een aantal grote rivieren waarvan de Rio Napo de bekendste is. Deze groene long wordt ernstig bedreigd door het bijna ongeremde kappen van de jungle.

De Galápagos archipel bestaat uit een groep van dertien grote en vele tientallen kleinere eilanden waarvan er vijf bewoond worden. De archipel ligt ongeveer 1000 kilometer uit de kust in de Grote Oceaan, ter hoogte van de evenaar. De eilanden zijn van vulkanische oorsprong en de honderden vulkanen bepalen dan ook het landschap. De oudste toppen zijn 4 tot 5 miljoen jaar oud en het gebied is een van de meest actieve vulkanische gebieden ter wereld. Op de eilanden Isabela, Fernandina en Marchena komen nog regelmatig erupties voor. De eilanden zijn nooit met het vasteland verbonden geweest en daardoor kon er in biologisch opzicht een uniek gebied ontstaan.
De kuststreken van de eilanden zijn vaak woestijn- of steppeachtig. Alleen op de hoogste delen van de hellingen van de vulkanen vindt men tropisch bos. In 1959 is de archipel tot nationaal park uitgeroepen. De plantenwereld is vergeleken met de dierenwereld vrij eentonig. Ongeveer de helft van de 350 oorspronkelijk voorkomende soorten is endemisch. Het relatief kleine aantal plantensoorten komt door de droogte op de eilanden en de onvruchtbare bodem. Door de geïsoleerde ligging van de eilanden zijn de dieren op de eilanden van nature tam, door het ontbreken van natuurlijke vijanden. De Galàpagos eilanden zijn voor vogelliefhebbers een waar paradijs. Je vindt er onder andere albatrossen, aalscholvers, Darwin vinken, Fregatvogels, pelikanen, flamingo's, blauwvoet Jan-van-gentje en natuurlijk de Galàpagos pinguïn. Andere voorkomende dieren zijn de reuzenschildpadden, land- en zeeleguanen en de zeeleeuw.
 

Meer dan 90 procent van de totale bevolking belijdt het rooms-katholieke geloof. Een deel van de indiaanse bevolking is aanhanger van een natuurgodsdienst. De Ecuadoraanse grondwet garandeert vrijheid van godsdienst en daardoor komen er, met name op het platteland, steeds meer andere geloofsgemeenschappen voor zoals mormonen, baptisten en Jehova's getuigen. 

De indianen vermengden de traditionele pre-Columbiaanse rituelen met het rooms-katholieke geloof. De godsdienstige invloed van het katholicisme op het dagelijkse leven is nog steeds groot, maar de vroegere belangrijke rol in het politieke leven is grotendeels verdwenen. Naast het christelijke geloof bestaan er nog steeds de traditionele natuurgodsdiensten, hoewel deze twee vaak met elkaar verweven zijn. Ook komen er animistische trekken voor en vooral aan natuurverschijnselen worden mysterieuze krachten toegekend. Zo wordt Maria geïdentificeerd met Pachamama, de godin Moeder Aarde. Bij ziekte wordt eerder een beroep gedaan op een curandero, een genezer, dan op een dokter. Een curandero maakt gebruik van kruiden en bezwerende formules. In de Andes maakt magie een belangrijk deel uit van het dagelijkse leven. Wanneer je een bergpas bent overgestoken, moet je een witte steen leggen op het hoopje stenen dat daar al ligt. Dat is een eerbewijs aan Achachilla, de eeuwenoude berggod. De geesten die op de hooggelegen plaatsten wonen, worden vereerd met rituelen, dansen en kleine offers. Zo zijn er ook huisgeesten en het geloof in kwelduivels.
 

De officiële taal in Ecuador is Spaans. De meeste indíginas spreken echter een van hun eigen talen. Hiervan is Quichua de belangrijkste taal en deze taal bestaat ook weer uit verschillende dialecten. De stammen uit het Amazonegebied spreken talen die onderling helemaal geen overeenkomst met elkaar vertonen. Engels wordt vrijwel nergens goed verstaan.

Ambassade van Ecuador in Nederland
Koninginnegracht 84, 2514 AJ Den Haag
T 00 31 (0)70 346 95 63
F 00 31 (0)70 365 89 10

Ambassade van Ecuador in België
Louizalaan 363, 1050 Brussel
T 00 32 (0)2 644 30 50
F 00 32 (0)2 644 28 13

Nederlandse ambassade in Ecuadaor
Edificio World Trade Center, Torre A, piso 1, Avenida 12 de Octubre 1942 y Cordero, Quito
T 00 593 2 252 54 61 / 222 92 29
F00 593 2 256 79 17 
I  www.embajadadeholanda.com

 

We adviseren je om je bagage mee te nemen in een rugzak of in een weekendtas (met wieltjes). Een koffer is ook mogelijk, maar houd rekening met het feit dat vooral een harde koffer vaak moeilijk op te bergen is in de bus. We raden je aan om voor je eigen gemak maximaal 15 kilo bagage mee te nemen (het toegestane maximum van de luchtvaartmaatschappij is 20 kilo per persoon).

Wat betreft je kleding raden we je aan om luchtige en lichte (in verband met muskieten) kleding voor de jungle, t-shirts met korte én lange mouwen, minimaal twee a drie lange broeken eventueel met afritsbare pijpen (spijkerbroek droogt langzaam en loopt zwaar!), dikke trui en/of fleece voor koude nachten, winddicht regenjack met hoge kraag en regenkleding mee te nemen. Tijdens de jungletocht worden laarzen verstrekt tot en met maat 46.

Denk verder bij het samenstellen van je bagage bijvoorbeeld aan stevige wandelschoenen of eenvoudige bergschoenen met een goed profiel, (Teva-)sandalen en/of gympen, badslippers, zaklamp, verrekijker, naaigerei, wasmiddel, dagrugzak, universeel geldige verloopstekker, reis- en taalgids, oordopjes, opblaaskussen, voldoende fotomateriaal, reserve fotobatterijen, toiletartikelen, zwemkleding, zonnewerende creme (voor gezicht hoge factor), zonnebril, pet of hoofddoek, wekker, schrijfgerei, schaartje, beker en een zakmes. Het is niet nodig om een slaapzak, slaapmatje of muskietennet mee te nemen.
 

De netspanning in Ecuador is 110 volt. De stopcontacten zijn niet hetzelfde als in Nederland of België, een verloopstekker is raadzaam. Er doen zich ook regelmatig stroomstoringen voor. Reservebatterijen en een zaklamp zijn zeker handig om mee te nemen. Kijk voor meer informatie over voltage en gebruikte stekkers op de website van www.kropla.com.

Fooien aan taxichauffeurs of in restaurantpersoneel zijn niet overal gebruikelijk. In de restaurants wordt standaard 12 procent servicebelasting op de rekening gezet, in de wat duurdere restaurants 10 procent fooi.

Bedelen komt vooral voor in de grote steden. Voor sommigen is het de enige mogelijkheid om te kunnen overleven. Dat geldt bijvoorbeeld voor oude of invalide mensen. Die kun je natuurlijk een muntje geven, vooral wanneer je ziet dat de lokale bevolking het ook doet. Maar een grote groep bedelt omdat ze verslaafd zijn aan alcohol en/of drugs. Kinderen kun je in principe beter geen geld geven, hooguit fruit of iets anders te eten. Als kinderen op deze manier aan hun geld kunnen komen, zijn ze weinig gemotiveerd om nog naar school te gaan of te gaan werken. 

Mogelijk word je aangesproken door kinderen die vragen om pennen of andere cadeautjes. Ga hier niet op in, het werkt opdringerig gedrag in de hand. Door in te gaan op de vraag om cadeautjes te geven help je zeker om het fenomeen in stand te houden, en dus ook om het idee in stand te houden dat toeristen niet met hetzelfde respect benaderd hoeven te worden als de lokale bevolking. Bovendien kunnen onderlinge verhoudingen verstoord worden: het kan – buiten het gezichtsveld van de gever – soms leiden tot ruzies en conflicten. Het kortdurende gevoel een kind blij te maken weegt niet op tegen de negatieve lange-termijn effecten. Als je kinderen echt wilt helpen kun je beter een erkende ontwikkelingsorganisatie of een lokaal ontwikkelingsproject steunen.

Ecuador is een kleurrijk en fotogeniek land. Fotograferen is echter moeilijk door het felle licht. De beste tijd om foto’s te maken is ´s ochtends vroeg of ´s avonds bij zonsondergang. Houd er wel rekening mee dat je niet overal alles mag fotograferen. Het is verboden foto’s te maken van militaire objecten, regeringsgebouwen, grensovergangen, vliegvelden, enz. Bedenk dat niemand het leuk vindt wanneer een buitenstaander de minder mooie of armoedige kant van zijn land fotografeert of filmt. Vraag mensen om toestemming als je ze wilt fotograferen. Dat is beleefd en kan vaak heel eenvoudig, zonder woorden met een lach, oogcontact of een knikken. Willen mensen niet op de foto, respecteer dan hun keuze en blijf vriendelijk. Sommige mensen willen alleen voor geld op de foto. Respecteer deze wens en ga niet stiekem van een afstand fotograferen.

Voor  Ecuador worden vaccinaties beslist aangeraden. Voor de actuele stand van zaken verwijzen we naar www.lcr.nl, de website van het Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR) dat de richtlijnen uitgeeft voor vaccinaties en preventie van malaria. Je kunt ook bellen met de Landelijke Vaccinatielijn voor Reizigers (0900-9584), circa € 0,45 per minuut. Reizigers uit België vinden vergelijkbare informatie op www.itg.be, de website van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen.
Voor een advies op maat word je aangeraden vier tot zes weken voor vertrek contact op te nemen met je huisarts, de Reisdokter, een vaccinatieafdeling van de GGD, het Tropencentrum AMC in Amsterdam of Travel Clinic Havenziekenhuis in Rotterdam. Laat bij een bezoek altijd de geplande reisroute zien.

Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium, pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten, zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang, thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel (daarmee kun je zonder water en zeep je handen wassen), ontsmettingsdoekjes en condooms. Als je naar een malariagebied gaat, denk dan aan anti-malaria tabletten en een geïmpregneerd muskietennet. Bovenstaande lijst is niet volledig, raadpleeg voor meer informatie over gezondheidsrisico's en de te nemen voorzorgsmaatregelen voor en tijdens de reis de website van Tropenzorg (www.tropenzorg.nl) of ga langs bij je huisarts, apotheek of vaccinerende instelling.

Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt. Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij huisarts, de Reisdokter, apotheek en GGD.

Bij aankomst is het zaak de tijd te nemen om te acclimatiseren. Probeer na aankomst het lokale levensritme over te nemen. Uiteraard voorzover het reisschema dat toelaat. Sta vroeg op, neem tussen de middag een paar uur rust en ga bijtijds naar bed. De straling van de zon in de (sub)tropen is bijzonder sterk. Wees dus voorzichtig met zonnen en zet bij uitstapjes in de volle zon iets op je hoofd. Omdat je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest, moet je steeds veel blijven drinken en wat extra zout op je eten strooien. Warme dranken zijn over het algemeen beter dan ijskoude. Je maag en darmen worden dan minder belast. Het water uit de kraan kun je beter niet drinken. Flessen gezuiverd drinkwater zijn bijna overal te koop. Mocht je diarree krijgen, let er dan vooral op dat je het extra vochtverlies compenseert: veel (slappe) thee, mineraalwater of eventueel cola zonder prik. Het zouttekort kun je opheffen met ORS (Oral Rehydration Salts) of bouillon. Het heeft geen zin bij buikloop te vasten. Door niet te eten geef je je maag en darmen wel rust, maar verzwakt je lichaam nog meer.
Lees voor verdere informatie het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de Tropen’ (uitgave KIT) of kijk op internet, zie onder andere: www.gezondopreis.nl.

Hoogteziekte
Als je tijdens de reis boven de 2500 meter hoogte komt bestaat de kans op hoogteziekte. Door het zuurstofgebrek wordt de ademhaling versneld en adem je meer vocht uit dan normaal. Vandaar dat je veel moet drinken: boven 2500 meter in elk geval drie tot vier liter per dag! Indien je urine donker van kleur is, drink je te weinig. Hoogteziekte treedt meestal binnen 24-72 uur op na het bereiken van een nieuwe hoogte. Hoofdpijn is het belangrijkste symptoom. Daarnaast kunnen vermoeidheid, misselijkheid, lusteloosheid, apathie, duizeligheid en hartkloppingen voorkomen. Deze klachten mag je nooit bagatelliseren, het kan gaan om longoedeem of hersenoedeem. Deze ernstige vormen, gekenmerkt door o.a. kortademigheid, droge hoest en/of verwardheid, kunnen onbehandeld fataal zijn. Iedereen kan deze ziekte krijgen, óók wie over een goede conditie beschikt.
Als stelregel geldt dat je hoogteziekte kunt voorkomen door het lichaam de gelegenheid te geven te acclimatiseren door boven de 2500 meter iedere dag slechts 300 meter hoger te overnachten. Overdag mag je weliswaar hoger klimmen, maar de hoogte waarop je overnacht is van essentieel belang. Het is belangrijk om bij ernstige klachten naar een lager gelegen plaats af te dalen Op plaatsen waar je met het vliegtuig aankomt op een hoogte van meer dan 3000 meter kan de aanpassing aan de hoogte een probleem vormen. Je zult dan rekening moeten houden met extra klachten. Het is belangrijk dat je na aankomst tenminste een extra dag echt rust neemt en vooral niet verder gaat stijgen. In sommige gevallen (overleg met je arts) is het anti-hoogteziekte medicijn Diamox aan te bevelen. Lees voor meer informatie over hoogteziekte het boekje ‘Hoe blijf ik gezond in de hoogte’ (uitgave KIT) of kijk op de website www.hoogteziekte.info
 

In Ecuador mag je 300 sigaretten en een liter sterke drank of wijn belastingvrij invoeren. Binnen- of buitenlandse valuta kan onbeperkt ingevoerd worden. 

Er geldt een uitvoerverbod voor souvenirs die gemaakt zijn van beschermde dieren of planten. Voorbeelden van ‘foute souvenirs’ zijn schilden van schildpadden (al dan niet verwerkt in producten), geprepareerde insecten, droogbloemen e.d. Let er bij dit soort souvenirs op dat het een geldig CITES-certificaat heeft. Nederland en België zijn aangesloten bij de Washington Conventie (Verdrag over de Internationale Handel in Bedreigde Soorten, afgekort als CITES) en treden streng op tegen overtredingen. Voor meer informatie over souvenirs kijk op www.wnf.nl/souvenirs

In Ecuador is het in onze zomer zeven uur vroeger dan in Nederland en België. In de winter is dat zes uur. Op de Galápagos eilanden is het een uur vroeger dan in Ecuador.

Ecuador was lange tijd een van de veiligste landen in Zuid-Amerika. De criminaliteit is echter de laatste jaren toegenomen. In de steden moet je oppassen voor tasjesdieven en zakkenrollers. Berovingen vinden een enkele keer plaats in de grote steden en langs de kust, en als het gebeurt, is dat meestal op plekken die je normaliter mijdt, zoals donkere, stille straatjes. Laat je nooit in met iemand die drugs aanbiedt en ga niet mee met 'politie in burger' zonder juiste identificatie. Zeker in Quito raden we je aan om alleen wanneer je geld moet wisselen met je paspoort over straat te gaan en dit anders gewoon in de kluis van het hotel achter te laten.
Geld en belangrijke papieren kun je beter op je lichaam dragen, bijvoorbeeld in zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een geldbuidel onder je kleding. Verdeel geld en documenten over verschillende plaatsen. Stop een klein geldbedrag in je portemonnee zodat je niet al je geld kwijt bent als je zakken gerold worden. Spullen zijn in hotelkamers redelijk veilig, maar laat geen geld of waardevolle zaken rondslingeren. Stop ze bij voorbaat in een afgesloten tas of beter nog, geef ze af aan de balie van het hotel. Draag foto- en filmapparatuur in een tas of rugzak, en loop niet te koop met sieraden. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort, visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt beschikken. 

Actuele informatie over de veiligheid in Ecuador vind je op www.minbuza.nl, de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken, onder ‘reizen en landen’. Ook op www.diplomatie.be de website van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken www.diplomatie.be vind je nuttige reisadviezen.
 

Openingstijden kunnen nogal variëren. Op nationale feestdagen kom je in de regel voor een gesloten deur te staan. De meeste winkels zijn geopend van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 17.30 uur, op zaterdag meestal tot 12.00 uur. Tussen de middag wordt er regelmatig een uur siësta gehouden. Postkantoren zijn geopend van maandag tot en met vrijdag van 9.00 tot 17.00 uur. In grotere steden zijn ze ook op zaterdag enkele uren geopend.